در آغاز افتادگى دارد ، « . . . و في اخرى أنّها من حروف اسم اللّه الأعظم . . . . »
انجام : « . . . أن يبلغ محلّه مكانه المعهود الّذي يحلّ فيه نحره اى يجب . »
نسخ به خطّ مؤلّف ، آيهها با شنگرف نشانى دارد . در حاشيهء تصحيح و اضافه شده ، و از مؤلّف حاشيهنويسى دارد ، جلد مقوّايى تيماج قهوهاى ، 252 برگ ، 25 * 19 سانتىمتر . « 1 »
464 . قلائد الدّرر جزائرى [ م 1151 ه . ق ]
مؤلّف محقّق و مدقّق آن ، شيخ احمد بن شيخ اسماعيل بن شيخ عبد النّبى جزائرى نجفى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن دوازدهم هجرى مىباشد .
تفسير فوق ، كه عنوان كامل آن « قلائد الدّرر في بيان آيات الأحكام بالأثر » است ، آنچنانكه از نامش پيداست ، پيرامون تفسير آيات الأحكام با حديث و روايت مىباشد . مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، در مقام معرّفى مؤلّف مىنويسند :
« شيخ احمد اجازهاى به فرزندش شيخ محمّد دارد ، كه بخشى از آن را در اللّؤلؤة نقل نموده است .
وى اجازهء ديگرى نيز به سيّد عبد العظيم بن احمد صادقى نجفى دارد . مرحوم سيّد نصر اللّه شهيد نيز از وى روايت مىنمايد . مرحوم سيّد عبد اللّه جزايرى در اجازهء كبيرهاى كه دارد ، او را به عنوان خاتمة المجتهدين ، توصيف نموده است . او در ضمن مجموعهاى از مشايخ خود ، از مرحوم مجلسى صاحب بحار الأنوار روايت مىنمايد .
تفسير قلائد الدّرر ، يكى از كتابهاى مفيد و سودمند مىباشد ، و سپاس خدا را كه در سال 1327 ه . ق ، به زيور طبع رسيده است .
آغاز آن : « الحمد للّه مفيض الجود و النّعماء . . . . »
فراغت از تأليف آن ، در سال 1138 ه . ق ، در نجف رخ داده است . او اين تفسير را بنا به درخواست شيخ محمّد علىّ بن عالم شيخ بشاره آل موجى نجفى ، نوشته است ، و من نسخهء اصلى آن را پيش شيخ صالح جزايرى ، در نجف ديدهام ، ولى در نسخهء مطبوعه آن را اسقاط نموده است . « 2 »
* ديگر تأليفات او
مفسّر محترم ، علاوه بر تفسير فوق ، آثار و تأليفات ديگرى نيز دارد ، كه صاحب معجم مؤلّفي الشّيعة ، با استخراج از الذّريعة ، آثار زير را آورده است :
1 . الارتداديّة ، 2 . تبصرة المبتدئين ، 3 . حاشيهاى بر كافى ، 4 . رسالهاى در خروج مقيم از حدّ ترخّص ، 5 . الشّافية ، 6 . رسالهاى در طهارت سهگانه ، 7 . ميزان المقادير .
اين آثار به ترتيب ، در الذّريعة 1 / 437 و 320 ، 6 / 181 ، 11 / 180 ، 13 / 11 ، 15 / 183 ، 23 / 317 ، معرّفى شدهاند . « 3 »
* مراكز نگهدارى
مراكزى كه اين تفسير ، در آن نگهدارى مىشود ، به ترتيب زير مىباشد :
1 . نسخهء اصلى پيش خانوادهاش در نجف اشرف ، براساس آنچه علّامهء تهرانى در الذّريعة ، الضّياء اللّامع فى القرن التّاسع ، ص 162 ، اعلام نمودهاند .
2 . نسخهاى در كتابخانهء مجلس شورا ، كه علوان بن حسن در سال 1269 ه . ق ، آن را استنساخ ، و نوهء مؤلّف ، مهدى بن شيخ محمّد صالح جزايرى ، براساس نسخهء مؤلّف آن را تصحيح نموده است . اين
هامش
( 1 ) فهرست كتابخانهء آية اللّه مرعشى ، ج 9 ، ص 386 .
( 2 ) الذّريعة ج 17 ، ص 161 و 162 ، كد معرّفى 850 .
( 3 ) معجم مؤلّفي الشّيعة ، ص 117 ، تحت عنوان الجزائرى 1151 احمد بن اسماعيل النّجفى .