رساله را ، در سال 1031 ه . ق ، تأليف نموده است .
او شرحى نيز به حديث : « إنّ اللّه لا يجمع امّتى على ضلالة » ، نيز دارد . « 1 »
و يكى ديگر از كارهاى او ، تفسير آيهء
وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها
( سورهء شورى ، آيهء 40 ) « 2 » .
* ويژگيهاى اين تفسير
تفسير آيات الأحكام شاه قاضى ، مشتمل بر تفسير 500 آيه از آيات نورانى كلام اللّه مجيد ، مىباشد ، كه دربرگيرندهء حكمى از احكام الهى مىباشند ، كه برحسب ترتيب ابواب فقهى ، تنظيم و ترتيب يافته است ، و مجموع ابواب آن ، 4 باب ، مىباشد .
باب اوّل : در اصول دين ، كه در 5 فصل ، قرار گرفته است .
باب دوّم : در عبادات .
باب سوّم : در معاملات .
باب چهارم : در احكام .
* آغاز و انجام آن
در آغاز اين تفسير ، آمده است : « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ، الحمد للّه و صلّى اللّه على مصطفاه و آله الهداة . أمّا بعد ، فرمان سلطان محمّد قطب شاه صادر . . . »
فرجام آن : « فرغ منه ، ليلة القدر من شهر رمضان ، سنة إحدى و عشرين ، بعد الألف » ( 1021 ه . ق ) .
* نسخههاى موجود
1 . از اين تفسير مبارك ، نسخهاى در كتابخانهء دانشكدهء الهيّات مشهد ، در ضمن مجموعهاى تحت شمارهء 855 و با رقم 4 ، موجود است ، كه در صفحهء 33 مجلّد دوّم فهرست آن ، معرّفى شده است .
2 . نسخهء ديگرى از اين تفسير ، در كتابخانهء آصفيّهء حيدرآباد دكن ، تحت شمارهء 436 موجود است ، كه در فهرست آن جلد 3 ، ص 330 معرّفى و نشان داده شده است . « 3 »
310 . الأسئلة التفسيريّة [ مؤلّف نامعلوم ] [ تأليف حدود 1031 ه . ق ]
مؤلّف آن ، از معاصرين شيخ بهايى ، و يكى از اعلام قرن يازدهم هجرى مىباشد .
علّامهء شيخ بهايى از سؤالكننده با عبارات « الأخ الأعزّ ، الفاضل النبيه ، الجليل النبيل ، ادام اللّه ظلّه و . . . » توصيف مىنمايد ، ولى به عنوان تعظيم و تكريم يا نشان ندادن شخصيّت وى ، اسمى از او نمىبرد .
اين تفسير ، پيرامون مسائلى در مورد تفسير بيضاوى مىباشد .
1 . بيان اشكال ، در كلام بيضاوى ، در تفسير آيهء شريفهء
وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ
( سورهء بقره ، آيهء 102 ) . « 4 »
2 . بيان اشكال ، در كلام طبرسى ، در مجمع البيان ، در مورد آيهء شريفهء
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي
. « 5 »
3 . بيان اشكال ، در مورد تفسير آيهء شريفهء
هامش
( 1 ) طبقات اعلام الشّيعة ص 255 ، چاپ مرواريد تهران ، 1411 ، ه . ق ، الذّريعة ، ج 26 ، ص 191 و ج 1 ، ص 41 ، تحت شمارهء 197 ، و ج 4 ، ص 41 و 301 ، و ج 5 ، ص 556 .
( 2 ) ريحانة الأدب ج 3 ، ص 173 و 174 .
( 3 ) كشف الحجب و الأستار ص 112 ، رقم معرّفى 518 و ص 128 ، تحت شمارهء 612 ، أعيان الشّيعة ج 7 ، ص 330 ، ريحانة الأدب ، ج 3 ، ص 173 ، استورى ترجمهء فارسى ج 1 ، ص 179 ، شمارهء 54 ، مجلّهء تراثنا ، از منشورات آل البيت ( عليهم السلام ) قم شمارهء 4 ، سال چهارم ، ص 138 و 139 ، مقالهء محقّق محترم آقاى شيخ محمّد على حائرى خرّمآبادى .
( 4 ) سورهء بقره ، آيهء 102 .
( 5 ) سورهء ابراهيم آيهء 37 .