مجمع البيان ( طبرسى ) ، اشارتى رفته است . « 1 »
وى از اساتيد ابن شهرآشوب و شيخ منتجب الدّين و شيخ محمّد حسن ، پدر خواجه نصير الدّين طوسى است . « 2 »
از آثار و تأليفات مهمّ او : ادعية السّر ، ترجمة العلوى للطّب الرّضوى ، تفسير الكافى ، حاشيه غرر و درر سيّد مرتضى ، الحماسة ، الأربعين ، ضوء الشّهاب في شرح الشّهاب ، قصص الأنبياء ، الموجز ، الكافى و علم العروض و القوافى . . . « 3 »
2 . گفتار صاحب الذّريعة :
مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، در جلد 17 الذّريعة ، تفسير او را معرّفى مىكند و مىگويد : « علّامه در اجازهاى كه به بنى زهره داده است ، به وجود تفسير قرآن وى تصريح نموده است . او استاد ، شيخ منتجب الدّين و ابن شهرآشوب مازندرانى است . » « 4 »
* اشعار او
او داراى طبع شعر روان بوده است و از اشعار اوست :
يا ربّ ما لى شفيع عند منقلبى * الّا الّذين اليهم ينتهى نسبى
المصطفى و هو جدّى ثمّ فاطمة * امّى و شيخى علىّ الخير و هو ابى
و المجتبى الحسن الميمون غرّته * ثم الحسين اخوه سيّد العرب
ثمّ الّذي يملأ الدّنيا باجمعها * عدلا و قسطا باذن اللّه عن كتب
و يشرق الأرض من لألاء غرّته * كالبدر يطلع من داج من السّحب
« خدايا در روز بازگشت شفيعى ندارم جز آنان كه نسبت من به آنان منتهى مىگردد »
« آنان ، مصطفى جدّم ، فاطمه مادرم ، و على بزرگ راهنماى خير كه پدرم باشد »
« مجتبى حسن كه پيشانى سفيد آنگاه حسين برادرش كه آقاى عرب و عجم مىباشد سپس امام زمان ( عج ) كه دنيا را با عدل و قسط با اذن خدا پر مىسازد و زمين از تلألؤ جبين خويش نورانى مىسازد و همانند ماه چهارده شبه از زير ابرها بيرون مىتابد » .
* تأليفات او
او با ذوق و ادب فراوانى كه داشت ، آثار متنوّعى را به وجود آورده است . صاحب ريحانة الأدب كه تبحّر كافى در كتابشناسى داشتند ، بخشى از آثار او را اين گونه ثبت كرده است :
1 . ادعية السرّ 2 . الأربعون حديثا 3 . ترجمة العلوى للطّب الرّضوى 4 . تفسير الرّاوندى كه نامش الكافى است . ( همين تفسير مورد بحث ) 5 . حاشيهء غرر و درر سيّد مرتضى 6 . الحماسة 7 . سنّة الأربعين في سنة الأربعين ( كه شرح چهل حديث است و در سال 540 ه ، تأليف نموده است . ) 8 . شرح الرّسالة الذّهبيّة 9 . قصص الأنبياء 10 . الموجز الكافي في علم العروض و القوافى 11 . نظم العروض للقب المروض 12 . النّوادر 13 . ضوء الشّهاب .
سپس ، او از سمعانى نقل مىكند ، كه به كاشان رسيدم ، به قصد زيارت سيّد ابو الرّضا ، ضياء الدّين راوندى ، به خانهاش رفتم ، در دربگاه خانهء او ، آيهء تطهير را با گچ نوشته بودند . بعد از ملاقات ، او را بيشتر از آنچه شنيده بودم دريافتم . احاديث بسيارى از او استماع كرده و نوشتم . چند قطعه از اشعار او را
هامش
( 1 ) مقابس شيخ اسد اللّه شوشترى ، ص 14 .
( 2 ) مقابس شيخ اسد اللّه شوشترى ، ص 511 .
( 3 ) پيشگفتار تفسير جوامع الجامع ، ص 10 ، چاپ مديريّت حوزهء علميّه قم .
( 4 ) الذّريعة ج 17 ، ص 245 .