2 - ديوان
شامل غزل ، ترجيع ، رباعى به سال 1287 ق . و 1280 ق و 1302 ق . و 1323 ق . و ( 1359 ش . به اهتمام ابو طالب ميرعابدينى در 327 صفحه به انضمام جام جهاننما ) در تهران و به سال 1305 ق . در بمبئى چاپ سنگى شده و مشحون از مطالب عرفانى است و نسخههاى خطى آن در كتابخانههاى معتبر داخلى و خارجى هست و براى اطلاع از مشخصات آنها رجوع كنيد به فهرست نسخههاى خطى ، ج 3 ، ص 2539 - 2542 .
قديمترين نسخهء آن به شماره 9465
or
نوشتهء 894 در موزهء بريتانيا هست .
مؤلف لطائف الخيال ديوان 3 هزار بيتى او را ديده است .
در روضات الجنان ج 1 ، ص 66 از ساير آثار او چنين ياد شده است :
3 - اسرار فاتحه
4 - در فريد
5 - نزهة الساسانية
از اشعار اوست :
اگر ز جانب ما ذلت و نياز نباشد * جمال روى تو را هيچ عز و ناز نباشد
* *
هرجا كه دويديم همه سوى تو ديديم * هرجا كه رسيديم سر كوى تو ديديم
هر قبله كه بگزيد دل از بهر عبادت * آن قبلهء دل را خم ابروى تو ديديم
از مغربى احوال مپرسيد كه او را * سودازدهء طرهء هندوى تو ديديم
* *
ما مهر تو ديديم ز ذرات گذشتيم * از جمله صفات از پى آن ذات گذشتيم
در خلوت تاريك رياضات كشيديم * در واقعه از سبع سماوات گذشتيم
با ما سخن از كشف و كرامات نگوييد * چون ما ز سر كشف و كرامات گذشتيم
ما از پى نورى كه بود مشرق انوار * از مغربى و كوكب و مشكات گذشتيم
عبرت دماوندى غزليات گويا همين مغربى را به سال 1192 شرح كرده است و نسخهيى از آن در كتابخانه دانشگاه تهران به شمارهء 2 / 3396 نستعليق خود شارح هست .
( فهرست دانشگاه ج 11 ، ص 2397 )
مرحوم اديب طوسى در نشريهء دانشكدهء ادبيات تبريز از يك نسخهء خطى كه تاريخ كتابت