من كافر بيدين شدم اى واعظ از من درگذر * بت مىپرستم اين زمان زنّار كو زنّار كو
اى زاهد با علم و دين كس را رساندى بر يقين * گوئى محك دارم ولى معيار كو معيار كو
هستم طبيب باطنى من از دم روح القدس * هر درد را درمان دهم بيمار كو بيمار كو
" مجرم " كند با گلرخش اندر گلستان عيشها * گويند كوران جهان گلزار كو گلزار كو
( دانشمندان آذربايجان ، ص 327 - مؤلفين مشار ، ج 3 ، ص 324 - الذريعة ، ج 9 ، ص 965 - مراغه ، ص 283 ، 284 )
مجنون مراغهيى
شاهزاده رضا قلى ميرزا ملقب به مجنون عليشاه متخلص به مجنون فرزند ملك قاسم ميرزا از گويندگان اوايل سدهء چهاردهم هجرى قمرى است . وى بسال 1327 ق . در مراغه فوت كرده و در مقبرهء « مير » دفن شده است
از آثارش :
1 - نور الانوار :
مثنوى عرفانى است در گزارش نور در آيت و حديث :
نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
. . .
كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ
و حكايتها پيرامن 1120 بيت .
آغاز :
به نام آنكه جان زو گشت بافر * به نام آنكه دل زو يافت زيور
نسخهيى از آن در كتابخانهء آستان قدس رضوى به شماره 1 / 10491 مورخ 1322 هست .
2 - مرآة العاشقين :
به سال 1362 در 172 صفحه و منظومهء سلسله نامه به سال 1369 در تهران چاپ شده است .
اى ز نام تو نامهها نامى * نامى از نام تست هر نامى
نامه را نام تست پيرايه * نام تو نامه راست سرمايه