كمال مراغهيى
قاضى كمال الدّين از شاعران تواناى سدهء هفتم هجرى و يا قبل از آن است در نزهة المجالس از او 18 رباعى تحت نام كمال مراغهاى ، 9 رباعى زير نام كمال مراغى و چند رباعى زير عناوين كمال الدّين ، قاضى كمال ، قاضى مراغه مضبوط است .
وى در عصر خود از شهرت بسزائى برخوردار بوده است . از ساير انواع اشعارش در مجمع الفصحا ، و جنگ مورخ 763 سليمانيه استانبول ( فيلم 508 دانشگاه ) و در « جنگ 346 شاعر » دانشكدهء ادبيات تهران آمده ، و نيز در مجموعهاى از سدهء هفتم و هشتم مضبوط در دانشگاه استانبول ( فيلم 242 دانشگاه ) رسالهء جنگ او آمده است . از رباعيات اوست :
زين كشت دلا ، به خوشهاى قانع باش * چون رهگذرى به توشهاى قانع باش
بر رقعهء شطرنج وفا راست برو * و آنگاه ، چو رخ به گوشهاى قانع باش
در مخاطبهء شمع گويد :
اى شمع برفراخته قامت چو بنگرى * گويى كه در ميان شبستان چو عرعرى
سلطان ملك عالم تاريكيى از آن * زرين سرير و زرد قبا ، آتش افسرى
صورتپذير جمله ذواتى چه مادهاى * نقش نگين جمله جهانى چه جوهرى
بهرچه لاف معجز موسى نمىزنى * كز جيب هر شبى يد بيضا برآورى
هستى عصابه شكل و چو ثعبان شوى به طبع * تا جادوان ظلمت شب را فروبرى
چون برگ زرد بيد به هنگام مهرگان * لرزان چرا شوى نه بقامت صنوبرى