تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 916

مساهمون:

ص٩١٦
آيد ز زعفران همه را خنده ، اى عجب * از چيست گريه‌ات ، نه بطيب مزعفرى
( نزهة المجالس ، ص 94 و . . . . مجمع الفصحا ، ج 3 ، ص 1142 - دانشمندان آذربايجان ص 315 - 316 - الذريعة ، ج 9 ، ص 920 )

مجرم مراغه‌يى

حاجى مير سلام اللّه موسوى مشهور به حاجى كبير آقا و ملقب به مجذوب‌علىشاه و متخلص به مجرم از معاريف شهر مراغه فرزند محمد باقر و از احفاد مير عبد الفتاح موسوى « اشراق » تخلص است . وى سال 1249 ق . تولد و سال 1330 هجرى قمرى وفات يافته است . شرح‌حالش به نوشتهء مؤلف « تاريخ تذكره‌ها ج 2 ، ص 210 » در مدينة الادب ج 2 صفحهء 487 - 507 بتفصيل مندرج است . در كتاب « مراغه » تاريخ فوتش 1324 ق ، قيد شده است . وى در مراغه مدفون است

تاليفات : او

1 - مرات العارفين :

به سال 1322 قمرى در تهران به چاپ رسيده است .

2 - ديوان اشعار :

مشتمل بر قصايد و غزليات به عنوان بحر الاسرار به سال 1324 هجرى قمرى باهتمام رضا قلى ميرزا مجنون عليشاه در 148 صفحه در تبريز چاپ شده در قطعهء ذيل به قحطى سال 1316 اشارتى كرده است :
سال ايت‌ئيل آمد و بدريد * مردمان را چو سگ به روز سفيد گندم و گوشت و استخوان همه را * خورد و بر هيچ‌كس جوى نرسيد قحطى نان چنان فراهم شد * پشت مردم ز جوع جمله خميد مهر را از ميان چنان برداشت * همه ياران ز همديگر ترسيد شانزده سال و يك‌هزار و سه صد * هست تاريخ سال ، سال شديد سال آينده را خدا داند * كار مجرم به آه و ناله كشيد