1320 .
تهران ، كتابخانهء دانشگاه به شمارهء 3203 نستعليق 1291 .
بادليان ، به شمارهء 1843 نوشتهء 821 ، شماره 1844 نوشتهء 1077
استانبول ، طوپقاپوسراى به شمارهء 1726
R
نوشتهء 838 ، نورى عثمانى شمارهء 3656 ، نسخ 903 و . . .
2 - كنز الالحان :
اين كتاب در يك مقدمه و دوازده باب و هريك در چند فصل و يك خاتمه است و نسخهيى از آن در كتابخانهء ملك به شمارهء 2 / 6317 مورخ سدهء 11 هست .
3 - جامع الالحان :
مهمترين اثر عبد القادر است . از اين اثر نفيس به نوشتهء فارمر نسخهيى در بادليان ( به شمارهء 1842 ) و دو نسخه در نورى عثمانى ( به شمارههاى 3644 و 3645 موجود است . اين كتاب را عبد القادر در تاريخ 816 براى پسر خود تأليف كرده است .
در جامع الالحان فصل مفصلى به نام « مجالس » هست و دران مانند بحور الالحان فرصت شيرازى ، اشعارى را كه باب مجالس و مقامات مختلف بوده ، جمعآورى كرده است .
شايد هم اين فصل كتاب مستقلى بوده و بعد مراغى خلاصه يا تمام آن را در جامع الالحان گنجانيده است .
4 - زبدة الادوار :
در يك مقدمه با سه اصل و يك مقاله با دو فصل و يك خاتمه داراى « زوايد و فوائد » در شرح الادوار ارموى ، نسخهيى از آن در كتابخانهء ملك به شماره 162 نوشتهء 1223 هست .
( فهرست نسخهها ج 5 ، ص 3898 )
5 - ترجمهء كتاب « الادوار » ارموى :
به تركى ، نسخهء آن را فارمر در كتابخانهء ليدن به شمارهء 1175
or
معرفى كرده است .
علاوه بر آثار مذكور مرحوم تربيت فوائد عشره و لحنيه را نيز كه از جملهء تأليفات خواجه مىباشد در كتابخانهء نورى عثمانى استانبول ديده است .
تاريخ مرگ او : معين الدّين محمد اسفزارى در روضات الجنات ج 2 ، ص 93 تحت عنوان « در ذكر بليهء طاعون » مىنويسد : در سال 838 در هرات طاعونى پيدا شد كه از هفتم تا پانزدهم ذىالقعده به طول انجاميد و عبد القادر استاد موسيقى نيز از دار فنا به عالم بقا رفت اما فارمر به نقل از ج 3 صحائف الاخبار منجمباشى ، مارس 1435 نوشته است كه چون در آن سال ژوئيه با اول سال 839 مصادف بوده است معلوم مىشود غرض او 839 بوده است