صاين مراغهاى
در سدهء هفتم يا قبل از آن مىزيسته در نزهة المجالس رباعى ذيل به نام وى مضبوط است :
تا شير و شكر ، در رطب آورد لبت * خال خوش عنبر لقب آورد لبت
آن خال بر آن لب لبت ، جان من است * از بهر چه جانم به لب آورد لبت
( انطباق زمان و شيوهء بيان مؤيّد اين احتمال است ك صاين مراغهاى و صاين تبريزى يك شاعر باشد ) .
( نزهة المجالس ، ص 338 )
عبد القادر مراغهيى
كمال الدّين ابو الفضائل خواجه عبد القادر بن غيبى حافظ مراغى ، تاريخ ولادت او در مقدمه بر مقاصد الالحان ( چاپ تهران 1344 ) در بين سالهاى 750 تا 760 استنتاج شده است . ولى مرحوم تربيت در دانشمندان آذربايجان و مجلهء ارمغان سال يازدهم مىنويسد :
در تاريخ بيستم شهر ذىالقعدهء سال 754 پسرى از مولانا غيبى بوجود آمد نامش را عبد القادر نهاد و به سن چهارسالگى كه رسيد به مكتب فرستاد ، در هشتسالگى حافظ قرآن شد و در دهسالگى از تحصيل صرف و نحو و معانى و بيان فراغت حاصل نمود . و نظر به فطرت اصلى به تحصيل علوم رياضى و موسيقى بيشتر همت گماشت تا از مشاهير و موسيقى شناسان عهد خود گرديد . و به دربار شيخ اويس ( 757 - 776 ) و پسرش سلطان حسين جلاير ( 774 - 784 ) و همچنين سلطان احمد راه يافت همين سلطان احمد قبل از جلوس به تخت سلطنت وصفنامهيى به تاريخ 779 در حق خواجه نوشته است كه ما را به فضيلت و كمال اين هنرمند بيشتر آشنا مىسازد « 1 »
آقاى تقى بينش مىنويسد : « اينكه بعضى نوشتهاند عبد القادر در دربار اويس جلايرى بوده است صحيح به نظر نمىرسد زيرا سلطان اويس بيست سال ( 757 - 776 ) سلطنت كرد و عبد القادر كه در زمان جانشين او سلطان حسين ، جوانى تازه به عرصه رسيده بود مىبايست
هامش
( 1 ) - براى اطلاع بيشتر و ملاحظهء متن رجوع كنيد به مجلهء ارمغان سال يازدهم ، ص 785 - 796 )