مفرد تبريزى
ملا محمد على متخلص به « مفرد » فرزند محمد قلى بيگ ، از سخنوران سدهء يازدهم ه . ق .
تبريز ساكن عباسآباد اصفهان بود در كمال درويشى و بردبارى روزگار مىگذرانيد .
نصرآبادى مىنويسد :
« از حجابى كه دارد به هيچكس شعر نخوانده و كسى او را از موزونان نمىداند چون فقير را غرضى نيست و اخلاص به نامرادان دارم گاهى به مسجد لنبان آمده صحبتى داشته مىشود .
مدارش به كتابت احاديث مىگذرد . »
نمونهيى از اشعار اوست :
طرهاش پاى دل هر مستمندى بسته است * اين پريشان هركه را ديده است بندى بسته است
* * *
عيب از پس صد پرده كند خويشنمايى * بىپرده شو اى شيخ كه رسوا نكنندت
* * *
كسى پا در ره عشق تو كافر كيش نگذارد * من آنجا سر نهادم تا كسى پا پيش نگذارد
چه حسرتها كه خرمن كردهام از دانهء خالت * سليمان قناعت مور را درويش نگذارد
* * *
كى مدار عزم من با خصم سركش مىكند * پنبه هرگه برفروزد كار آتش مىكند
* * *
پرواز كن و تير غمش را ز هوا گير * همسايهء اقبال شو و بال هما گير
با موى سفيدت دل پروسوسه از چيست * زين پنبه دهان جرس هرزه دراگير
( تذكرهء نصرآبادى ، ص 389 - 390 - صبح گلشن ، ص 437 - قاموس الاعلام ، ج 6 ، ص 4359 - دانشمندان آذربايجان ، ص 357 )