تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 283

مساهمون:

ص٢٨٣
باعث بيگانگيها مىشود * با رقيبان آشناييهاى او
ماده تاريخ ذيل را در وفات ميرصنعى نيشابورى گفته است :
ميرصنعى خوان معنى را نمك * آنكه مىتابيد از وى نور عشق عشق‌بازى بود دايم طور او * جاى او بادا هميشه طور عشق سال تاريخ وفاتش از دو طور * يافتم از ( شوق شعر ) و ( شور عشق )
( 976 ) ( 976 ) ( مجمع الخواص ، ص 86 - 87 - الذريعة ، ج 9 ، ص 192 )

جعفر خطاط تبريزى

مولانا كمال الدّين جعفر فرزند على تبريزى از خوشنويسان مشهور سدهء نهم هجرى قمرى و از شاعران زمان شاهرخ پسر امير تيمور بود و بعدها در دربار بايسنقر ميرزا فرزند شاهرخ سمت كتابدارى داشت و به استنساخ كتب همت مىگماشت . مؤلف حبيب السير مىنويسد كه مولانا جعفر در تحرير انواع خط درجهء كمال حاصل كرده بود . به تخصيص در نسخ و تعليق و مولانا ظهير الدّين اظهر و مولانا شهاب الدّين عبد اللّه و مولانا جلال الدّين شيخ محمود كه ابن مقله و صيرفى و ياقوت وقت بودند در شاگردى مولانا جعفر بدان درجه تصاعد نمودند . مرحوم دكتر بيانى در كتاب « احوال و آثار خوشنويسان » ، از آثار خطى جعفر تبريزى به تفصيل ياد كرده است . از جملهء آثار گرانبهايش نسخهء شاهنامهء فردوسى است كه به امر بايسنقر ميرزا نوشته و تذهيب و ترصيع و تشعير و تصوير و تجليد آن به بهترين وجهى انجام گرفته است . اصل اين نسخه در كتابخانهء سلطنتى ( سابق ) موجود و اخيرا با زيبايى و نفاست تمام به طبع رسيده است . در كتابخانهء مرحوم حاجى محمد نخجوانى سفينهء بسيار نفيس و مذهَّبى به خط مولانا اظهر تبريزى هست و حاوى مراثى و اشعارى است كه پس از فوت بايسنقر ميرزا ( 837 ق . ) از طرف يازده تن از شعراى آن زمان به منزلهء تسليت‌نامه به حضور شاهرخ تقديم شده است