تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣
معنى : من از نيكان و نامداران نيستم ( بنابراين ) عجب نيست كه از منش ننگ آمده
د « كشفى » دل صفائى نى دريغا * كه آن آئينه پرزنگ آم داى
معنى : در دل كشفى صفايى نيست اى دريغا كه آن آيينه را زنگ گرفته ( آذرى يا زبان باستان آذربايجان ، ص 55 - 59 - نشريهء دانشكدهء ادبيات تبريز ، شماره 3 ، ص 240 - 257 )

كوثرى اردبيلى

مذهب نقطوى داشت و پيروان محمود پسيخانى او را « خليفه » مىخواندند . اين بيت از اوست :
تو چنان جفاپسندى كه اگر خدنگ نازت * سوى دل گشاد يابد به كرشمه بازدارى
اما محمود ، مؤسس طريقهء نقطويان از اهل پسيخان گيلان بود . در تاريخ 800 ه . ق . ظهور نمود 17 جلد كتاب و هزار و يك رساله در نقطه و اعداد تأليف كرد . از پيروانش : ميرتشبيهى كاشى ، فهيمى كاشى ، حياتى كاشى ، مير احمد كاشى ، درويش كمالى ، سليمان طبيب ساوجى ، ترابى ، خسرو درويش ، بداق بيگ استاجلو ، يوسف ملحد قابل ذكرند . ( مجمع الخواص ، ص 280 - 281 - دانشمندان آذربايجان ، ص 316 )

لطيفى اردبيلى

ظهير الدّين كبير فرزند اويس فرزند محمد ، متخلص به لطيفى و معروف به « قاضىزاده » از شاعران و تاريخ‌نويسان آذربايجان است . سلطان سليم پس از محاربهء چالدران عده‌يى از معاريف را اسير كرد و به استانبول برد . قاضىزاده نيز يكى از آنها بود . وى در حسن خط و فن انشا وحيد عهد خود بود وقايع سلطان سليم اول ( 918 - 926 ) را به رشتهء تحرير كشيد و كتاب معروف وفيات الاعيان ابن خلكان را نيز به نام وى به پارسى ترجمه كرد . وقتى كه اين كتاب به نصف رسيد سلطان سليم درگذشت . ( 926 ه . ق ) و مجلد دوم آن را به سال 928 در استانبول به پايان رسانيد . نسخه‌يى از آن در كتابخانهء مجلس موجود است . قاضىزاده به سال 930 ه . ق . در سفر مصر ، در قاهره كشته شد .