باب اول ، در فضيلت شعر و شاعرى ،
باب دوم ، در معنى شعر از طريق لغت ،
باب سوم ، در معنى اول كسى كه شعر گفت ،
باب چهارم ، در معنى اول شعر پارسى كه گفت ،
باب پنجم ، در لطايف اشعار سلاطين و ملوك و امراء ،
باب ششم ، در لطايف اشعار وزرا و صدور و كفاة ،
باب هفتم ، در لطايف اشعار ائمه و علما و صدور و فضلاء .
باب هشتم ، در لطايف اشعار شعراى آل طاهر و آل ليث و آل سامان ، و اين طبقهء اولاند ،
باب نهم ، در طبقات شعراى آل ناصر ، و اين طبقهء دوماند ،
باب دهم ، در طبقات شعراى آل سلجوق تا آخر عهد سلطان سعيد ، و اين طبقهء سيوم بودهاند ،
باب يازدهم ، در ذكر شعراى اين قرن كه بعد از عهد دولت سنجر بودهاند تا اين عهد ،
باب دوازدهم ، در لطايف اشعار صدور و شعرا و افاضل كه بدين حضرت موسوماند .
مرحوم قزوينى مىنويسد : « لباب الالباب اگرچه در ترجمهء احوال شعرا غالبا معلوماتى مفيد بدست نمىدهد ، و مخصوصا سنهء وفات را كه اهم مواضيع تراجم رجال است ، در اكثر اوقات جهلا او غفلة ذكر نمىكند ، و هم واحد او استعمال استعارات سمج و تشبيهات بارد و تسجيعات متكلف ثقيل و جناسات مستكره است كه از وراء آنها هيچ معنى بچنگ خواننده نمىآيد ، و نيز منتخباتى كه از اشعار شعرا مىدهد بسيارى از اوقات اشعار متوسط بلكه اشعار ردى ايشانست ، بهطورىكه از روى اين منتخبات نمىتوان بسبك و اسلوب شاعر مبحوث عنه پى برد ، با وجود همهء اينها اين كتاب از حيث نظر تاريخى و ادبى اهميتى بس عظيم دارد ، و چنان كه غلامعلى خان
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 78
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٧٨