جاهى بمناسبت شاهى اختيار فرمودند . . . ديوان اشعار ايشان قريب به سههزار بيت علىحده راقم جمع نموده ديباچه بر آن نوشته » .
6 - ديوان اشعار - قاضى احمد شاعر بوده و قطعا ديوانى داشته ، كما اينكه مقدارى از اشعارش در گلستان هنر و خلاصة التواريخ و مجمع الشعراء ثبت شده است .
اينك شرحى را كه از مقدمهء ترجمهء روسى پروفسور زاخودر اقتباس شده و معرف نسخهء مسكو و ترقيات هنرى عصر صفويست ، از مجلهء پيام نو ( ج 4 ص 44 - 47 تيرماه 1327 ) عينا نقل مىنمايد :
يك نسخهء قديمى ايرانى كه در اتحاد شوروى چاپ شده است
در ادارهء نشريات هنر
( Iskusstvo )
در مسكو كتاب جالب توجهى موسوم به « رسالهء علمى دربارهء خوشنويسان و نقاشان » بچاپ رسيده است ، مؤلف آن قاضى احمد بن مير منشى الحسينى اديب و دانشمند ايرانى سدهء شانزدهم است .
مقدمه و ترجمهء حواشى آن را پروفسور ، و ، زاخودر ، خاورشناس نامى شوروى نگاشته است .
با وجود اينكه قاضى احمد داراى تأليفات متعددى مىباشد ، نام او تا اين اواخر در جامعهء محققين ادبيات ايران معروف نبوده ، و نسخهء خطى « رسالهء علمى » مذكور هم كه در موزهء تمدن خاور در مسكو محفوظ بوده نسخهء منحصربهفردى بشمار مىآيد .
در سال 1935 دو اثر ديگر مؤلف ، يعنى جلد پنجم وقايع تاريخى موسوم به « خلاصة التواريخ » و منتخبات ادبى باسم « مجمع الشعراء » بدست آمد .
تقريبا در همان موقع اطلاعاتى دربارهء دو نسخهء خطى ديگر « رسالهء علمى » رسيد ، يك نسخه در انگلستان و نسخهء ديگر در حيدرآباد ( هندوستان ) بود .
هيچكدام ازين تأليفات قاضى احمد تا حال منتشر نشده ، و به اين ترتيب ترجمهاى كه در مسكو به عمل آمده نخستين نشريهء مفاد كامل « رسالهء علمى » است .