بوده مملوك قاضى شرف الدّين عبد المجيد قمى جد امّى پدر قاضى احمد است و نسبت شرفى ازو دارد .
مير وجيه الدّين خليل اللّه استاد خط نستعليق عم وى است ، و آقا كمال الدّين حسين مسيبى كه از اولاد مسيب بن على خزاعى است و در زمان شاهرخ متصدى مهمات ديوانى و معمارى قم بوده ، جد امّى اوست .
تأليفات قاضى احمد عبارتست از :
1 - گلستان هنر ، كه شرح آن گذشت .
2 - خلاصة التواريخ ، تاريخ عموميست شامل پنج مجلد و در آن وقايع سالبهسال ذكر شده و جلد پنجم آن از آغاز تأسيس دولت صفويه است تا نود و سه سال كه بدستور شاه اسماعيل ثانى مأمور تأليف آن شده و چنان كه خود مىنويسد :
« حوادث زمان اهتمام درين كار را چندى بعهدهء تعويق انداخت ، و دوازده سال از بدايت شروع در تدوين مجلدات خمسه گذشت ، تا اتمام آن در عشر اول شهر رجب المرجب سنهء 999 كه شاهعباس متوجه خراسان شد صورت گرفت « 1 » .
جلد ششم آن شامل پانزده صفحه است در ذكر وقايع سال هزار تا اوايل هزار و يك هجرى برابر نسخهء برلين .
2 - مجمع الشعراء و مناقب الفضلا تذكرهء عموميست و در جاى خود ذكرش گذشت و نسخه آن در مسكو هست .
4 - جمع الخيار تذكرهء ديگريست شامل شش مجلد كوچك در تراجم شعرا و نويسندگان آذربايجان و عربستان و عراق و خوزستان ، و استورى در فهرست خود ( 1 :
1074 ) از آن نام برده است .
5 - در گلستان هنر ضمن ترجمهء سلطان ابراهيم ميرزا آورده است كه : « تخلص
هامش
( 1 ) - قاضى احمد درين كتاب تاريخ فوت هر شاعرى را كه ثبت كرده است ترجمهء او را هم بقلم آورده ، و ازين نظر تذكرهيى از نوع دوم محسوب شد و در حرف ( خا ) مذكور افتاد .