مجمع الفضلاء تأليف خواجه محمد عارف بقائى بخارى از شعراى اواخر قرن دهم و اوائل قرن يازدهم .
اين تذكره مشتملست بر يك مقدمه و سه فرقه و يك خاتمه بدين شرح كه مؤلف مىنويسد : « در مقدمه ذكر فصحاى عرب مسطور و مذكورست ، و در فرقهء اول كيفيات فضلا و شعرا كه از ابتداى ظهور استاد ابو الحسن رودكى تا زمان ظهور حضرت مخدومى شيخ الاسلامى مولانا نور الدّين عبد الرحمن جامى قدس سرّه السّامى كوس شاعرى زدهاند نوشته شده ، در فرقهء ثانى از حضرت مخدومى و فضلاى آن روزگار تا زمان اشتهار جناب فصاحت شعار بلاغت آثار مولانا مشفقى كه هريك در عهد خود نادرهء روزگار بودهاند مرقوم گرديده ، و در فرقهء ثالث از ذكر اوصاف جناب مومى اليه و احوالات و مقالات اكابر كه اليوم بوستان خرد بزيور فضل و بلاغت ايشان آراسته نوشته شده ، و خاتمه در ذكر و بيان متشعّران ناموزون و متنظّمان از وزن بيرون مثبت گرديده » « ص 7 »
آغاز : « سپاس بىغايت و ستايش بىنهايت آفريدگارى را جلّ جلاله و عمّ نواله كه از كمالات موجودات در درياى وجود شخص انسانى سفينهء پردفينه پرداخت » .
به اين تفصيل در مجمع الفضلاء ذكر زياده از 350 تن شاعران فارسى آمده كه فرقهء ثانى و ثالث آن مغتنمتر بوده و احوال و آثار شاعرانى را دارد كه بسيار مشهور نبودهاند و ما بوسيلهء اين كتاب ايشان را مىشناسيم ، و در حدود 900 تا 1000 ه .
زندگى داشتهاند .
كتاب بنام ابو الفتح سلطان اسفنديار بن سلطان خسرو بن سلطان يارمحمد بن