تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 544

مساهمون:

ص٥٤٤
شرف الشريف بن ميرزا نظام در 23 رجب 1013 نوشته شده و اضافات و اصلاحاتى به خط مصنف دارد . تقى الدّين اوحدى مؤلف عرفات العاشقين كه مقيم هند بوده و تذكرهء خود را در شهر آگره در سال 1022 - 1024 تأليف كرده است ، در ترجمهء تقى كاشى مىنويسد كه : « . . . مير تقى كاشى المشهور به مير تذكره مردى فاضل كامل قابل بود ، . . . درين ازمنه شنيده شد كه به حق پيوسته » . اگر تقى كاشى به هند رفته بود تراجم و اشعار شعراى مقيم دربار ابراهيم عادل شاه از قبيل ظهورى ترشيزى و ملك قمى را همان‌جا از خودشان مىگرفت ، و حال آنكه در ترجمهء شعراى مزبور بالصراحه مىنويسد كه اشعارشان را از آنجا فرستادند ، چنان كه در ترجمهء ظهورى آورده : « الحال در شهر احمد نگر در ظل تربيت پادشاه آن ولايت آرام دارد ، و بلوازم شعر و شاعرى پرداخته نقش افكار بر الواح خواطر مستعدان و واردين آن ديار مىنگارد ، و در شهور سنهء 999 اين چند قصيده به اين كمينه فرستاد » . در سال 1008 در ترجمهء شريف كاشى نوشته است كه : « در شهور سنهء اربع و تسعين و تسعمائه متوجه ديار هند گرديده و الحال زياده از چهارده سالست كه در آن ولايت ساكنست » . ظاهرا مؤلف خلاصة الاشعار تمام يا قسمتى از تذكرهء خود را به قصد دريافت انعام براى سلطان ابراهيم عادل شاه بيجاپورى فرستاده بوده و آن نسخه بعدها بدست يك فهرست‌نويس فرنگى افتاده و او نادانسته چنين نظرى داده است ، و آقايان سابق - الذكر ازو تبعيت كرده‌اند . التزام در نياوردن مثنوى وى با خود قرار داده بوده كه از مثنويات چيزى ذكر نكند ، به‌همين‌جهت در ترجمهء زمانى يزدى گويد : « با وجود آنكه التزام كرده شد كه مثنوى درين خلاصه ثبت نباشد ، حسب‌الارادهء وى اين التزام را بر طرف ساخت » .