شده ، و لهذا در بعضى نسخ اين كتاب در ذيل ذكرش بزياده و نقصان مثبت و مسطور گرديده » .
استاد فقيد مرحوم سعيد نفيسى در سالنامهء پارس سال 1228 شمسى ( ص 33 ) و مجلهء پيام نو ( ج 5 ش 9 ص 61 فروردين 1330 ) و تاريخ نظم و نثر در ايران و در زبان فارسى ( ص 379 و 805 ) نوشته است كه : تقى الدّين در اواسط عمر به هندوستان رفته و بسال 985 در بيجاپور خلاصة الاشعار را بنام ابراهيم عادل شاه تأليف كرده است ، و اتمام آن را سال 993 دانسته است .
دكتر نقوى هم خلاصة الاشعار را در رديف تذكرههايى كه در هندوستان تأليف شده است آورده و در ( ص 124 ) نوشته است كه : « مؤلف اكثر اوقات زندگانى خود را در ايران و در كاشان بسر برده ، اما در آخر عمر به هند رفته و در سال 1016 تذكرهء خود را بنام ابراهيم عادل شاه ثانى سلطان بيجاپور ( 988 - 1037 ه ) عنوان و تقديم نمود » .
تا آنجا كه بنده تحقيق كردهام تقى الدّين كاشى هرگز به هندوستان نرفته و بيشتر ايام عمر را در مولد خويش كاشان متوطن بوده و سفر دور او بسال 990 واقع شده است كه باتفاق ناطقى استرآبادى به زيارت عتبات رفته بوده ، و غالب شعرايى كه در زمان تأليف خلاصة الاشعار مقيم هند بوده يا عزيمت هند كردهاند ، بتصريح خود وى اشعارشان را براى ثبت در تذكرهء وى بوسيلهء مسافران از آنجا به كاشان فرستادهاند .
تقى الدّين پيش از سفر عتبات در سال 987 براى ملاقات شعراى اصفهان و نگارش تراجم آنان بدان شهر رفته و بعد از آن در سال 1010 به قصد ديدار ملا عبد الباقى شكوهى به همدان و حدود نهاوند سفر كرده و ديگر در كتاب خود از هيچ سفرى ياد نمىكند .
نسخهء خلاصة الاشعار شمارهء ( 334 ) كتابخانهء مجلس در كاشان به خط محمد
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 543
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٥٤٣