تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
خراباتيان را حفاظى پديد خواهد آمد ، لهذا به جهت تيمن در اين صفحه كه هم از اجزاى خرابات است ، و چند شعرى نوشته بودم ، اين چند كلمه را به ياد عمو جانم نوشتم ، آوخ كه :
اينجا فراق جانان ، آنجا جزاى عصيان * آسايش دو گيتى ، بر ما حرام كردند
چه توان كرد . »

آثار ديگر مؤلف :

خراب قاجار بعد از تأليف خرابات قسمت معاصران را از آن جدا كرد ، و مصطبهء خراب ناميد ، نسخه‌يى از اين تذكره بشمارهء ( 1160 ) در كتابخانهء ملّى پاريس مضبوطست و اخيرا باهتمام آقاى دكتر خيام‌پور استاد دانشكدهء ادبيات تبريز بطبع رسيد ، و اين گزارش براى استفادهء ايشان فرستاده شد و در مقدمه نقل كردند .

اقوال تذكره‌نگاران در احوال مؤلف :

سلطان محمد سيف الدوله متخلص به سلطان فرزند فتحعلى شاه در تذكرهء بزم خاقان كه بسال 1245 تأليف شده است ، ترجمهء هلاكو را در وقتى كه هنوز تغيير تخلص نداده بوده چنين مىنويسد : « عشق نام شريفش هلاكو ميرزا خلف الصدق شجاع السلطنه حسنعلى ميرزا است ، جوانك خوش‌احوال نيكو حالتى است ، هميشه از ملتزمين ركاب پدر بزرگوارست ، خط شكسته را درست مىنويسد ، دستش بنقاشى هم آشناست ، با منش نهايت دوستى و رفاقت است ، گاهى ترتيب نظمى مىدهد . رباعى ازوست :
از دوريت اى دوست جگرها خونست * از خون جگر چهرهء من گلگونست يك‌لحظه ز خود جدا نماندى هرگز * تا حال خراب عشق دانى چونست »