و ابو حاتم سجستانى وقتى آن قصيده را ديد به مردم بصره گفت : « مردم اصفهان در ادب و شعر بر شما غلبه كردند » . و رساله در شيب و خضاب و هشت كتاب ديگر در ادعيه كه ساختهء خود اوست و در ستايش ابو دلف عجلى ، ازاينروى كه به او پيوست قصايدى نظم كرد و هم عمرى طولانى كرد و ازآنپس كه از يكصد سال عمرش گذشت اين ابيات گفت :
حنى الدهر من بعد استقامته ظهرى * و افضى إلى ضحضاح غايته عمرى
و دب البلى فى كلّ عضو و مفصل * و من ذا الذى يبقى سليما على الدهر
و در حدود سال 320 درگذشت .
عليف :
بر وزن زبير و ابن عليف كنيت احمد ابن حسين بن محمّد بن حسن مكّى است در شمار اديبان و شاعران و صاحب كتاب الدر المنظوم فى مناقب سلطان الروم و متوفّى 926 .
عليمى :
با ضمّ اوّل و فتح دوّم منسوب است به عليم پدر تيرهاى در قبيلهء كلب و يحيى بن عليم كلبى عليمى در شمار محدّثان اماميّه و صاحب كتاب زهد به دو منسوب است . « 1 »
عمادى :
با كسر اوّل منسوب است به عماد الدّين نياى حامد بن علىّ بن ابراهيم بن عبد الرحيم ابن عماد الدّين حنفى دمشقى در شمار اديبان و محقّقان و صاحب كتاب قرّة عين الحظّ الاوفر فى ترجمة الشيخ محيى الدّين الاكبر و رسالة التفصيل فى الفرق بين التفسير و التأويل و رسالة زهر الربيع فى مساعدة الشفيع و غير اينها و متوفّى 1171 . و نيز عمادى منسوب است به عماد و آن شهر كيست در پنج منزلى ديار بكر و از بناهاى عماد الدولهء ديلمى و به گفتهء مؤلّف بستان السياحه مردم آنجا بيشتر حنفى مذهبند و دور نيست ابو السعود محمّد بن محمّد بن مصطفى عمادى قسطنطينى حنفى در شمار اديبان و مفسّران و فقيهان و قاضيان و صاحب كتاب ارشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم معروف به تفسير ابو السعود و متوفّى 982 به آن منسوب باشد و نيز منسوب است به عماد السبا كه نام موضعى است در مصر . و ندانستم عبد الرحمن بن محمّد حنفى دمشقى در شمار فقيهان و صاحب كتاب المستطاع من الزاد و غير آن و متوفّى 1051 به نياى خود منسوب است و يا به يكى از آن دو موضع . « 2 »
عمّار :
بر وزن عطّار كسى كه بسيار به كار آباد كردن پردازد ، نيز كسى كه ايمانش قوى است ، نيز كسى كه به امر و نهى تا هنگام مردن اهتمام ورزد ، نيز بردبار
هامش
( 1 ) - و نيز محمّد بن عبد الرحمن بن محمّد عمرى عليمى ملقّب به شمس الدّين و مكنّى به ابو عبد اللّه در شمار فقيهان و محدّثان و خطيبان بود . در 806 يا 807 در رمله تولّد يافت و عهدهدار منصب قضا گرديد و در 873 در همانجا درگذشت ( الأعلام / زركلى : 6 / 193 ) .
( 2 ) - و نيز ابراهيم بن عبد الواحد بن علىّ بن سرور مقدّسى عمادى مكنّى به ابو اسحاق ملقّب به عماد الدّين در شمار فقيهان و نحويان متولّد 543 و متوفّى 814 در بغداد و از اوست : كتاب الفروق در مسائل فقه ( معجم المؤلّفين : 1 / 56 ) .
و نيز عمادى محمّد امين از خطّاطان مشهور ايران و نوهء مير عماد حسنى معروف و كتابدار شاهعبّاس صفوى بود . خطّ او را معادل خطّ جدّش مىشمارند در سال 1120 در چهل و پنجسالگى در اصفهان درگذشت ( ريحانة الأدب : 4 / 205 ) .