و ما اصاحب من قوم فاذكرهم * الا يزيد هم حبا إلى هم
و مرّار بن سعيد اسدى در شمار شاعران و ميان او و مساور بن هند ( كه او نيز شاعر بود ) رسم مهاجات برقرار بود . مساور مردى لاغر اندام و بسيار كوتاه قد بود مرّار دراينباره گفت :
و منتظرى صتما فقال رايته * ضئيلا و قد اغنى من الرجل الصتم « 1 »
و نيز از نظم اوست :
و ليس الغوانى للجفاء و لا الذى * له عن تقاضى دينهن هموم
و لكنّما يستنجز الوأى تابع * هواهن حلاف لهن اثيم
و ما جعلت البابهن لذى الغنى * فييأس من البابهن عديم
و مرار بر وزن فرار نام پدر ابو عمرو اسحاق ابن مرار شيبانى است از اديبان شاعران و محدّثان و شاگرد احمد بن حنبل و ابن سكّيت و متوفّاى 206 و يا 212 در بغداد .
مرازم :
وزان مزاحم نام مرازم بن حكيم ازدى مداينى است در شمار ثقات محدّثان اماميّه و صاحب كتابى در حديث .
مراقسه :
بر وزن قياصره جمع مرقسى وزان مذهبى در نسبت امرؤ القيس آيد و لويس معلوف يسوعى در المنجد ( كه لغتى است معجم و ضبط هر لغت را از فتح و كسر و ضمّ و سكون بالاى آن نوشته است ) مرقسى را با ضمّ قاف نوشته است در نسبت امرؤ القيس . به هر تقدير آن نسبت غير قياسى است و قياس آن در مرئى گذشت و مراقسه كه مقصود از آن امرؤالقيسهايند بدين شرحند :
1 - امرؤ القيس بن حجر بن حارث كندى ناظم قصيدهء لاميّهء معروف كه يكى از قصايد سبعهء معلّقه است و او را ملك ضليل ( پادشاه خيلى گمراه ) گويند .
2 - امرؤ القيس مهلهل بن ربيعهء تغلبى .
3 - امرؤ القيس بن حمّام كلبى .
4 - امرؤ القيس بن مالك حميرى .
5 - امرؤ القيس بن كلاب عقيلى .
6 - امرؤ القيس بن عمرو كندى .
7 - امرؤ القيس بن بحر زهيرى .
8 - امرؤ القيس بن عبّاس كندى .
9 - امرؤ القيس بن عدىّ كلبى .
10 - امرؤ القيس بن نعمان بن شقيقه .
11 - امرؤ القيس بن جبلهء سكونى .
12 - امرؤ القيس بن فاخرين طمّاع خولانى .
13 - امرؤ القيس بن جفشيش .
14 - امرؤ القيس بن حارثهء كلبى و تمام آنان شاعر بودهاند و اديب معاصر حسن سندوبى اخبار مراقسه و اشعارشان را ضميمه شرح ديوان امرؤ القيس بن حجر كندى تأليف و به چاپ رسانيده است .
مراكشى :
منسوب است به مراكش شهرى كه در زمان گذشته پايتخت كشور مراكش بوده و اكنون رباط پايتخت آن است و از آن شهر است تاج الدّين محمّد بن ابراهيم بن يوسف بن حامد مراكشى در عداد فقيهان و اديبان و با آنكه كور بود از كسب علم غفلت نكرد و در تحصيل آن سستى از خود نشان نداد و در سال 752 درگذشت و از نظم اوست :
قلّة الحظ يا فتى * صيرتنى مجهلا
هامش
( 1 ) - صتم ، هر چيز سخت و بزرگ را گويند ( مؤلّف ) .