الخراب و اللصوص ( خرابكاران و دزدان ) و كتاب اخبار الجن و متوفّى 190 در خلافت هارون الرشيد و از شعر اوست در زهد خويشتن و اعتزال از ملاهى و آخرين شعرى است كه گفته و ازآنپس در گذشته است :
عزفت عن الغواية و الملاهى * و اخلصت المتاب إلى الهى
و غرتنى ليال كنت فيها * مطيعا للشباب به اباهى
اجاوى الغى فى ميدان لهوى * و قلبى عن طريق الرشد لاهى
و الجمنى المشيب لجام تقوى * و ركن الشيب بادى العيب واهى
و من لم يكفه العذال عزم * فليس له على عذل تناهى
و احمد بن محمّد بن موسى بن بشير رازى اندلسى معروف به ابن لقيط از مردم رى بود و به اندلس رفت . و بعضى گويند : « پدرش محمّد به اندلس رفت و احمد در آنجا متولّد گرديد » . ابن لقيط در طبقهء راويان و مورّخان و اديبان است و صاحب كتابهايى در تاريخ ، از جمله : كتابى در اخبار ملوك اندلس و كاتبان و خطّاطان آن كشور و كتابى در انساب مشاهير مردم اندلس در پنج مجلّد و غير اينها و در سال 344 درگذشت . « 1 »
و لقيطه با زيادتى تاى تأنيث دخترى است كه از راه برگرفته باشند و بنو لقيطه فرزندان لقيطه دختر عصم بن مروانند كه حذيفة بن بدر او را در سالى كه قحط بود برگرفت و سپس او را از پدرش خواستگارى كرد و از آن زن فرزندان آورد .
لقيمى :
منسوب است به لقيم بر وزن زبير و آن قريهاى است در طايف و مصطفى بن احمد ابن محمّد بن سلامهء دمياطى دمشقى معروف به لقيمى در شمار اديبان و شاعران نقّاد و صاحب كتاب موانح الانس بالرحلة لوادى القدس و شرح رحله و سفرى كه به بيت المقدس كرده است و ديوان شعر به نام تحالف تحرير البراعة بلطائف تقرير البراعة و در سال 1187 درگذشت و او را لقيمى ازاينجهت گفتند كه پدرانش در لقيم ساكن بودهاند .
لكزى :
منسوب است به لكز بر وزن نهر از شهرهاى دربند در بلاد خزر و ابو عبد اللّه موسى بن يوسف بن حسين لكزى در شمار فاضلان و فقيهان به آن منسوب است .
لكّى :
با تشديد كاف منسوب است به لك بر وزن فك و آن نام چندين موضع است ، از جمله :
نام شهرى است در ناحيت برقه ميان اسكندريّه و طرابلس و ازآنجاست ابو الحسن مروان بن عثمان لكّى در طبقهء شاعران و از اوست :
تمكّن منّى السقم حتّى كأنّه * تمكن معنى فى خفى سؤال
و لو سامحت عيناه عينى فى الكرى * لا شكل من طيف الخيال خيالى
سمحت بروحى و هى عندى عزيزة * وجدت بقلبى و هو عندى غالى
هامش
( 1 ) - و نيز لقيط بن صبرة بن عبد اللّه بن المنتفق و لقيط بن عامر مكنّى به ابو رزين عقيلى و لقيط بن عباد سامى و لقيط بن ربيع بن عبد العزى بن عبد شمس بن مناف قرشى عبشمى هر چهار تن در شمار صحابيانند ( الإصابة فى تمييز الصحابة : 3 / 329 - 330 ؛ لغتنامه / دهخدا : 40 / 264 ) .