بر درب قراطيس گذشتم و شنيدم كنيزى از درون خانه با آهنگ موزون اين ابيات خواند :
إذا قلت اهدى الهجر لى حلل البلى * تقولين لو لا الهجر لم يطب الحبّ
و إن قلت هذا القلب احرقه الهوى * تقولى بنيران الهوى شرف القلب
و إن قلت ما اذنبت قالت مجيبة * حياتك ذنب لا يقاس به ذنب » .
و در سال 297 درگذشت .
قوّاس :
بر وزن شدّاد به معنى كمانگر لقب اسلم مكّى است در شمار محدّثان اماميّه .
قوامى :
مأخوذ از قوام الدّين است و هم تخلّص قوام الدّين نصر اللّه خافى است در سلك صوفيان و گويند : « در بدايت ، ملازمت سلطان كرد و چنان اتّفاق افتاد كه حكمى بر پيرزنى كرد و بر دست حكمران داد و حكمران پيرزن را سخت بيازرد و پيرزن ، قوام الدّين را گفت : از خدا شرم نكردى كه بر چون من ستم كردى ؟ اين سخن بر دل وى فرو رفت و در دم توبه كرد و دوات و قلم بشكست و راه طريقت پيش گرفت و هم در طريقت كتابى به نام جنون المجانين پرداخت » . و در سال 830 درگذشت و اين رباعى از اوست :
آخر بكند فلك شمار من و تو * باز اندازد به حشر كار من و تو
هم پيش من و پيش تو آرد آن روز * كردار من و تو كردگار من و تو
قوبائى : با ضمّ اوّل منسوب است به قوبايه معرّب كوهپايه از قراى اصفهان و از اين قريه است ابو القاسم احمد بن محمّد حسينى قوبائى در شمار افاضل اماميّه و صاحب رسالة الارشاد فى احوال الصاحب الكافى اسماعيل بن عبّاد و در سال 1259 از نوشتن آن فراغت يافت .
قورسى :
با ضمّ اوّل و سوّم و سكون دوّم منسوب است به قورس از قراى حلب و ابو العبّاس احمد بن محمّد بن اسحاق قورسى حلبى در شمار محدّثان بدان منسوب است .
قورى :
با فتح اوّل و سكون دوّم منسوب است به قوره از قراى اشبيليّه در كشور اندلس و از آن قريه است ابو عبد اللّه محمّد بن سعيد بن احمد قورى اشبيلى در شمار فقيهان .
قوسينى :
با فتح اوّل و سكون دوّم منسوب است به قوسينا نام قصبهاى در مصر ميان اسكندريّه و قاهره و ازآنجاست جمال الدّين احمد بن علىّ ابن اميركا قوسينى در شمار افاضل پارسايان و صاحب كتاب كشف النكات فى علل النجاة و سيّد نجم الدّين محمّد بن اميركا بن ابى الفضل قوسينى در شمار اديبان و شاعران و صاحب كتاب مقتل الحسين .
و بايد دانست كه در نسبت قوسينا ، قوسنى نيز آمده و اين از همان مواردى است كه در نسبت رعايت تخفيف را كردهاند و حسن بن ابى شروان قوسنى در شمار فقيهان به آن منسوب است .
قوشچى :
با ضمّ اوّل و سكون دوّم لفظ تركى است مركّب از دو كلمهء قوش به معنى هر مرغ شكارى از باز و شاهين و غير اينها و چى به معنى دارنده و آن لقب پدر علاء الدّين علىّ بن محمّد قوشچى است كه در لقب وى نيز آرند در شمار افاضل هيويّين و رياضىدانان و صاحب