اشرب معتقة الطلا صرفا على * رقص الغصون بروضة غناء
من كف و طفاء الجفون كأنّما * تسعى بنار اضرمت فى ماء
فى سحر مقلتها و خمرة ريقها * شرك العقول و آفة الاعضاء
و در مدح سفر گفت :
سافر إذا حاولت قدرا * سار الهلال فصار بدرا
و الماء يكسب ما جرى طيبا * و يخبث ما استقرا
و بنقلة الدر النفيسة * بدلت بالبحر نحرا
و اين دو شعر او را در مدح كنيز سيهاندام از محاسن اشعار شمردهاند :
ربّ سوداء و هى بيضاء معنى * نافس المسك عندها الكافور
مثل حبّ العيون تحسبه النا * س سوادا و انّما هو نور
قلالى : با ضمّ اوّل منسوب است به قلّه به معنى سبوى بزرگ و هم به معنى خم بزرگ و قلالى كسى را گويند كه آنها را بسازد و يا فروشد و آن لقب ابو احمد اسيد بن عبد الرحمن كوفى است در شمار محدّثان اماميّه .
قلانسى :
با فتح اوّل منسوب است به قلانس بر وزن وساوس جمع قلنسوه به معنى نوع مخصوص از كلاه و قلانسى كسى را گويند كه آن نوع كلاه را بفروشد و ابن قلانسى ابو يعلى حمزة بن اسد بن علىّ ابن محمّد تميمى دمشقى است در شمار اعيان اديبان و شاعران و مورّخان و صاحب تأليف تاريخى در حوادث 441 تا سال وفاتش به نام ذيل و از اين روى آن را ذيل نام داد كه به آن كتاب تاريخ هلال صابى را به آخر رسانيد و در سال 555 درگذشت و از نظم اوست در غزل :
يا من تملك قلبى طرفه ابدا * معذبا بين اشواق و اشجان
امنن بوصل لعلى استجير به * من سطوة البين فى صد و هجران
ما لي منيت بممنوع يعذبنى * و لا يزيد فؤادى غير احزان
لا برد اللّه قلبى من تحرقه * ان شبت حبّى له يوما بسلوان
و قلانسى لقب محمّد بن احمد بن خاقان قلانسى است در شمار علماى اماميّه و صاحب كتابى در مواقيت صلاة و كتابى در فضل كوفه و كتابى در نوادر . « 1 »
قلزمى :
با ضمّ اوّل منسوب است به قلزم بر وزن عنصر از قراى مصر در كنار درياى احمر و گويا اين دريا را به نام همان قريه كه در ساحل آن افتاده است درياى قلزم گفتند و از آن قريه است حسن بن يحيى بن حسن قلزمى در شمار محدّثان و متوفّى 385 .
قلعانى :
منسوب است به قلعان بر وزن درمان نام دو پسر عمرو بن حويلقه ( مصغّر حولقه ) و به او منسوب است حذيفه قلعانى صحابى كه ابو بكر او را عامل عمان كرد .
هامش
( 1 ) - و نيز ابو احمد قلانسى در شمار بزرگان صوفيّه در قرن سوّم هجرى بود معاصر با جنيد متوفّى 290 در سفر حجّ ( لغتنامه / دهخدا : 2 / 365 ) .