على الصباح بزد نعرهاى كه اى محمود * شب سمور گذشت و لب تنور گذشت
پدر ابن يمين ترك بود و در زمان سلطنت الجايتو سلطان محمّد خدابنده به جوين بار زيستن گرفت و ابن يمين در همانجا متولّد گرديد و به كار كشت و زرع پرداخت و از دور ، ملوك و امرا را ستايش كرد و در سال 769 در همان فريومد زادگاه خود از جهان رفت .
فريزنى :
منسوب است به فريزن بر وزن قوى تن از قراى هرات و ابو محمّد سعيد بن زيد بن ابى نصر فريزنى در شمار محدّثان و متوفّى 491 بدان منسوب است .
فزارى :
با فتح اوّل و زاى نقطهدار منسوب است به فزارة بن ذبيان پدر تيرهاى در قبيلهء غطفان و از اين تيره است ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن حارث بن اسماء بن خارجهء فزارى كوفى در شمار محدّثان و اخباريان و صاحب كتاب السير در اخبار و احداث و متوفّى 188 . نيز ابراهيم بن حبيب بن سمرهء فزارى در شمار منجّمان و رياضىدانان و معاصر منصور خليفهء عبّاسى و صاحب كتاب المقياس للزوال و كتاب العمل بالاسطرلاب المسطح و كتاب العمل بالاسطرلاب ذات الخلق و قصيدهء مزدوجه در زيجات بدين مطلع :
الحمد للّه العلى الأعظم * ذى الفضل و المجد الكبير الاكرم
الواحد الفرد الجواد المنعم * الخالق السبع العلى طباقا
و الشمس يجلو ضوءها الأغساقا * و البدر يملأ نوره الآفاقا
ابن نديم نوشت : « فزارى نخستين كسى است در اسلام كه صنعت اسطرلاب كرد » . نيز فرزندش ابو عبد اللّه محمّد بن ابراهيم بن حبيب فزارى در شمار اديبان و نحويان و منجّمان و از شاگردان اصمعى .
نيز ابو محمّد عبيد اللّه بن احمد فزارى قاضى القضات در شيراز و از شاگردان ابو على فارسى و صاحب كتاب صناعة الاعراب و كتاب عيون الاعراب . نيز عبد الرحمن ابن ابراهيم بن سباع فزارى در شمار فقيهان شافعى و آموزگار ابن تيميّه و صاحب كتاب اقليد و كتاب كشف القناع فى حلّ السماع و متوفّى 609 . نيز ابو عبد اللّه احمد بن سعيد فزارى كه در آغاز بر طريقت تسنّن بود و سپس به طريقت تشيّع گراييد و صاحب كتاب الغوغاء من اصناف الامه و كتاب فضائح الحشويّة ، كتاب التفويض و كتاب الاوائل و كتاب مفاخرة البكريّة و العمريّة و كتاب الرد على الحنبلى و غير اينها .
نيز حسين بن محمّد بن فرزدق فزارى از مشايخ تلّعكبرى صاحب كتاب فضائل الشيعة و كتاب الجنائز .
فزرانى :
با كسر اوّل و سكون زاى نقطهدار و فتح راى بىنقطه منسوب است به فزرانيا از قراى بغداد و از اين قريه است محمّد بن احمد بن هبة اللّه ابن ثعلبه فزرانى مشهور به بهجه در شمار نحويان و اديبان و مقرئان و متوفّى 603 .
فزّى :
با ضمّ اوّل و تشديد زاى نقطهدار منسوب است به فز معرّب بوز از محلّات قديم نيشابور و از اين محلّت است ابو القاسم احمد ابن ابراهيم فزّى نيشابورى در شمار فاضلان و اديبان و مقرئان و متوفّى در حدود 532 .
فسانجس :
با فتح اوّل و سين بىنقطه و سكون نون و ضمّ جيم و در آخر سين بىنقطه اين لفظ را چنان ضبط كردند كه نوشتم و چنين پندارم معرّب