همسنگ ابو على فارسى شمردند ، كمهوش بود و چنين حكايت كردند كه وقتى كنار نهرى نشسته بود و اوراقى در دستش بود و يكى از آنها در آب افتاد دستيازيد كه آن را بگيرد دستش بدان نرسيد ورقى ديگر را در آب فروبرد و آن ورق نيز فاسد شد و شلوبين در 562 از مادر زاد و در 645 درگذشت . نيز شلوبين لقب ابو عبد اللّه محمّد بن علىّ ابن محمّد بن ابراهيم انصارى مالقى است معروف به شلوبين صغير در شمار علماى عربيّت و از شاگردان ابن عصفور و خطّى نيكو داشت و عفتى بسيار و ادب را پيشه نكرد تا از آن رهگذر معيشت كند و از املاكى كه داشت گذران كرد و بر ابيات سيبويه شرحى نوشت و هم شرح جزوليّه استاد خود ابن عصفور را كامل كرد و در حدود 660 درگذشت و چهل سال عمر كرد . و بعضى پنداشتند كه شلوبينى است با ياى نسبت منسوب به شلوبين از حصارهاى غرناطه و اين اشتباه است زيرا آن حصار به نام شلوتينه است با تاى قرشت نه با باى ابجد .
شلونى :
منسوب است به شلون بر وزن حرون از توابع سرقسطه در كشور اندلس و ابو اسحاق ابراهيم ابن خلف بن معاويه عبدرى شلونى در طبقهء مقرئان بدان منسوب است .
شمّاخ :
با فتح و تشديد بر وزن عطّار به معنى كوه بسيار بلند . نيز مرد بسيار بلندمرتبت و آن نام چند تن از شعراست ، از جمله : شمّاخ بن ضرار شاعر جاهلى و بعضى گويند : « شمّاخ لقب او بود و نامش معقل بن ضرار بود » . و در وصف كمان نظم كرد و گويند : « از او كمان را كسى بهتر وصف نكرد :
و ذاق فاعطته من اللين جانبا * كفى و لها ان يغرق السهم حاجز
إذا انبض الرامون عنها ترنمت * ترنم ثكلى اوجعتها الجنائز » .
و هنگامى كه شمّاخ در سفر بود و راه مدينه را رفتن داشت به عرابة بن اوس انصارى رسيد ، عرابه از او پرسيد از رفتن به مدينه چه خواستن دارى ؟
گفت : « خواستم فراهم كردن قوت است تا خاندانم را به آن سير دارم » . عرابه دو شتر شمّاخ را از گندم و خرما بارگيرى كرد و شمّاخ او را چنين ستود :
رأيت عرابة الاوسى يسمو * إلى الخيرات منقطع القرين
إذا ما رأية رفعت لمجد * تلقاها عرابة باليمين
شمّاس : با فتح و تشديد بر وزن عطّار كلمهء بيگانه است كه آن را تعريب كردهاند و از القاب روحانيان دين مسيح است و مقام شمّاس از قسّيس ( كشيش ) پستتر است . و نيز نام شمّاس بن عثمان مخزومى صحابى است كه به حبشه هجرت كرد و در روز احد كشته گرديد .
شمّاع :
با فتح و تشديد بر وزن عطّار شمعساز و شمعفروش را گويند و آن لقب عمر بن احمد شمّاع حلبى است در شمار محدّثان و صاحب كتاب سفينهء نوح و متوفّى 936 .
شمر :
بر وزن كبر به معنى جوانمرد ، نيز بينا ، نيز آزموده ، از اعلام است و نام شمر بن ذى الجوشن كلابى خارجى از سران سپاه كوفه در كربلا . و شمّر با فتح و تشديد ميم مفتوح نيز از اعلام است و نام ابو عمر شمّر بن حمدويه هروى است در شمار اعلام ادب و در حمدويه گذشت . و نيز نام ابو عبد اللّه شمّر ابن نمير است در شمار اديبان و لغويان و شاعران كه