سلّار :
بر وزن عطّار معرّب سالار نام ابو يعلى سلّار بن عبد العزيز ديلمى است در شمار اعلام فقيهان و فاضلان اماميّه و از شاگردان شيخ مفيد و سيّد مرتضى علم الهدى و صاحب كتاب المقنع و كتاب التقريب و كتاب المراسم و غير اينها و متوفّى 463 . « 1 »
سلام :
بر وزن كلام و سلّام با تشديد بر وزن شدّاد هر دو از اعلام است و نام جمعى از صحابه و محدّثان و از موارد مشدّد نام پدر ابو عبيد قاسم ابن سلّام است و در عبيد ترجمت ابو عبيد كه از اساطين ادب است بيايد .
سلامه :
بر وزن صحابه نام جمعى از صحابه و محدّثان است و نام سلامة بن جندل تميمى در شمار شاعران و دليران و يكى از شاعران عرب است « 2 » كه اسب را وصفى نيكو كرد . ابن قتيبه در كتاب الشعر و الشعراء نوشت كه : « بهترين قصايد او قصيدتى است كه مطلعش اين است :
اودى الشباب حميدا ذو التعاجيب * اودى و ذلك شأو غير مطلوب
اودى الشباب الذى مجد عواقبه * فيه نلذ و لا لذات للشيب
ولى حثيثا و هذا الشيب يطلبه * لو كان يدركه ركض اليعاقيب » .
و سلّامه با فتح و تشديد لام بر وزن علّامه از اعلام زنان است و نام چند كس از صحابيّات . و نيز نام سلّامة القس معشوقهء عبد الرحمن بن عبد اللّه بن عمّار و از خوانندگان مشهور .
سلامى :
منسوب است به دارالسلام كه لقب شهر بغداد است و ابو الفضل محمّد بن ناصر ابن محمّد بن علىّ بن عمر سلامى در شمار اديبان و در طبقه حفّاظ حديث و شاگرد خطيب تبريزى و متوفّى 550 و ابو الحسن محمّد بن عبد اللّه
هامش
وفات حضرت سكينه عليها السّلام به نقل ابن خلّكان روز پنجشنبه پنجم ربيع الاوّل سال 117 هجرى در مدينهء منوّره بوده است ( ريحانة الأدب : 3 / 48 ) .
( 1 ) - وفات شيخ سلّار در قريهء خسروشاه نامى در چهار فرسنگى تبريز واقع شد و در همانجا مدفون گرديد . از آثار ديگر اوست : الابواب الفصول در فقه ، التذكرة فى الحقيقة الجوهر ، الرد على ابى الحسن بصرى فى نقض الشافى ( ريحانة الأدب : 3 / 50 ) .
( 2 ) - و نيز سلامة بن غياض بن احمد ابو الخير الكفر طابىّ در شمار نحويان و اديبان بود . از آثار اوست :
كتاب التذكره و كتاب ما تلحن فيه العامة فى زمانه و رسالة فى الحض در تعليم عربيّت و متوفّى 533 و از شعر اوست : -اقنع لنفسك فالقناعة ملبس * لا يطمع الاشرار فى تخريقه
فلرب مغرور غدا تغريقه * فى حرصه سببا إلى تعزيقه( معجم الأدباء : 11 / 234 ) .
و نيز سلامة بن عبد الباقى بن سلامة مكنّى به ابو الخير الانبارى ، وى از عالمان به علم قرائات و استاد ادب عرب بود ، فنون ادب را نزد علىّ بن طاوس آموخت ازآنپس به مصر رفت و سكونت گزيد و امامت مسجد جامع عمرو بن العاص را داشت . متوفّى 590 در مصر از اوست : شرح بر مقامات حريرى ( معجم الأدباء : 11 / 232 ) .
و نيز سلامة بن مبارك بن رحمون بن موسى از پزشكان مجرّب يهودى و از مردم مصر بود ، او بر كتاب جالينوس تسلّط داشت . از اوست : نظام الموجودات و مقالهاى در علم الهى و مقالهاى در خصب ابدان النساء بمصر عند تناهى شباب ( لغتنامه / دهخدا : 29 / 580 ) .