گويند : « وى همسايهاى داشت كه چون خواست خانهاش را بفروشد دو هزار بهاى آن را معيّن كرد و گفت : هزار بهاى خانه است و هزار بهاى همسايگى با سكّرى و اين خبر به سكّرى رسيد و چهار هزار براى فروشنده فرستاد » . و در اين نقل درهم و دينار تعيين نشده و فقط عدد مذكور است و خطيب در تاريخ بغداد نوشت كه : « وى شكرفروش نبود بلكه ازآنروى كه شيرينسخن بود او را سكّرى گفتند » .
سكسكى :
با كسر هر دو سين منسوب است به سكاسك بر خلاف قياس و آن نام پدر تيرهاى است از قبيله كندهء يمن و از اين تيره است ابو عبد اللّه محمّد بن ابى القاسم بن عبد اللّه سكسكى معروف به ابن المعلّم در شمار اديبان و صاحب شرحى بر مقامات حريرى . و نيز ابو عبد اللّه صالح بن عمر بن ابى بكر بن اسماعيل سكسى در شمار فقيهان شافعى و اديبان و متوفّى 714 . و نيز اسود بن عرفجه سكسكى كه از معاويه بگريخت و به امام علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام پيوست .
سكشى :
منسوب است به سكش بر وزن خشت و آن نام محلّتى بوده است در نيشابور و از آن محلّت است ابو البقاء حامد بن محمود بن محمّد سكشى نيشابورى در شمار محدّثان و متوفّى 321 .
سكن :
بر وزن حسن به معنى رحمت ، نيز بركت ، نيز هر چيز كه خاطر بدان بياسايد از اعلام است و نام جمعى از صحابه و محدّثان و لقب احمد بن محمّد بن حسن قرشى است در شمار محدّثان خاصّه .
سكون :
بر وزن زبون از اعلام است و ابن سكون كنيت مشهور ابو الحسن علىّ بن محمّد ابن محمّد بن علىّ بن سكون حلّى است در شمار افاضل اديبان اماميّه و هم در سلك شاعران و بر تصحيح كتب بسيار حرص ورزيد و جز آن را كه نيكو دانست و درست فهميد روى كاغذ نياورد و سفرى به مدينه كرد و در آنجا زيستن گرفت و كاتب امير مدينه گرديد و ازآنجا به شام رفت و سلطان صلاح الدّين را ستود و از نظم اوست :
خذا من لذيذ العيش ما رق أو صفا * و نفسكما عن باعث الهم فاصرفا
أ لم تعلما ان الهموم قواتل * و احجى الورى من كان للنفس منصفا
خليلى ان العيش بيضاء طفلة * إذا رشف الظمآن ريقتها اشتهى
و در حدود 606 درگذشت .
سكونى :
با ضبط پيش منسوب است به سكون بن اشرس بن ثور بن كنده پدر تيرهاى از عرب يمن در قبيلهء كنده و از اين تيره است اسماعيل بن ابى زياد سكونى در شمار محدّثان خاصّه و صاحب كتاب النوادر و ابو عمرو محمّد ابن محمّد بن نصر سكونى در شمار فقيهان اماميّه و صاحب كتاب السهو و كتاب الحيض و اسماعيل ابن مهران بن ابى نصر سكونى نيز در شمار محدّثان اماميّه و صاحب كتاب اهليلجه و كتاب الملاحم و كتاب صفة المؤمن و الفاجر .
سكّيت :
با كسر اوّل و تشديد كاف بر وزن سكّين آنكس كه كم سخن كند و بسيار به خاموشى گرايد و ابن سكّيت كنيت مشهور ابو يوسف يعقوب بن اسحاق سكّيت است و سكّيت لقب پدر