علماى عربيّت و صاحب كتاب مفتاح العلوم در دروازهء علم از علوم عربيّت . وى در سال 554 از مادر زاد و در سال 626 درگذشت و سيّد مجد الدّين در كتاب زينة المجالس داستان پرداختن سكّاكى را به تحصيل در بدايت حالش نوشته و ثبات نيّت و پايدارى آهنگش از آن حكايت دانسته گردد .
سكّاكينى :
منسوب است به سكّاكين جمع سكّين به معنى كارد و چاقو و سكّاكينى كسى را گويند كه چاقو و كارد بسازد و آن لقب حسن بن محمّد بن ابى بكر دمشقى سكّاكينى است در شمار علماى اماميّه و او را به جرم آيين تشيّعش سال 744 كشتند .
سكانى :
منسوب است به سكان بر وزن دهان از قراى سغد و ابو على سكان سغدى در شمار محدّثان بدان منسوب است .
سكبيانى :
منسوب است به سكبيان بر وزن سرگران از قراى بخارا و ابو سعيد سفيان بن احمد بن اسحاق سكبيانى بخارى در شمار محدّثان و زاهدان بدان منسوب است .
سكّره :
با ضمّ و تشديد كاف مفتوح بر وزن قبّره به معنى تكدانهء نيشكر ( نيشكر ) و آن نام جمعى است ، از جمله : سكّره جمال كوفى در شمار محدّثان خاصّه و ابن سكّره كنيت ابو الحسن محمّد ابن عبد اللّه بن محمّد هاشمى بغدادى است از دودمان ابو جعفر منصور دوانيقى و در شمار شاعران و اديبان و صاحب ديوان شعر . گويند : « ديوان شعرش از پنجاه هزار بيت بيشتر است » . و از نظم اوست در هفت كاف زمستان :
جاء الشتاء و عندى من حوائجه * سبع إذا الغيث من حاجاتنا حبسا
كن و كيس و كانون و كأس طلا * مع الكباب وكس ناعم و كسا
و يكى از شاعران ، هفت كاف مورد نياز زمستان را در يك كاف كيس ( هميان پول ) فراهم دانسته و گفته است :
يقولون كافات الشتاء كثيرة * و ما هى الّا واحد غير مفترى
إذا صحّ كاف الكيس فالكلّ حاصل * لديك و كلّ الصيد يوجد فى الفرا
و از شاخههاى شعر ابن سكّره است كه زنى خوبروى و شيرينحركات خود را در كسايى پيچيد و بر جمعى گذرش افتاد از او پرسيدند تو كيستى ؟ گفت : « من كاف ششمينم در كاف هفتم » .
و ابن سكّره در سال 385 درگذشت .
سكّرى :
با ضبط پيش منسوب است به سكّر به معنى شكر و سكّرى كسى را گويند كه شكر بفروشد و آن لقب ابو سعيد حسن بن حسين بن عبيد اللّه بن عبد الرحمن سكّرى است در شمار اعلام اديبان و نحويان و صاحب كتاب الابيات السائرة و كتاب المناهل و القرى و كتاب النقائض و كتاب السيرة و غير اينها و هم اشعار جمعى از شعرا را گرد آورد مانند :
امرؤ القيس و نابغهء ذبيانى و جعدى و زهير و لبيد و غير اينان و در سال 212 از مادر زاد و در سال 275 درگذشت . و نيز سكّرى لقب ابو حمزه محمّد بن ميمون مروزى است در شمار محدّثان و فاضلان و حديث را از اعمش و جابر جعفى و ابو اسحاق سبيعى و عبد الملك ابن عمير فراگرفت و در سال 168 درگذشت .