حبيش :
با ضمّ اوّل و فتح دوّم بر وزن زبير مصغّر حبش نام جمعى است ، از جمله : ابو قلابه حبيش بن عبد الرحمن كه در ابو قلابه بيايد .
و از جمله : حبيش بن موسى ضبّى است در شمار اديبان و اخباريان و معاصر متوكّل و صاحب كتاب اغانى ( و در اين كتاب نام بسيارى از مردان و زنان سازنده و خواننده را كه در جاهليّت و اسلام بودند آورده است ) و نيز كتاب مجيدات المغنّيات . و از جمله : حبيش بن حسن اعسم نصرانى است از شاگردان حنين بن اسحاق و از مترجمان كتب يونانى و سريانى به عربى و صاحب كتاب الزيادة فى المسائل التى لحنين و ابن حبيش كنيت عبد الرحمن بن محمّد اندلسى است از حفّاظ حديث و صاحب كتاب المغازى در چهار مجلّد .
ابن حبيش در شهر مرسيّه منصب قضا داشت و در سال 584 درگذشت . « 1 »
حتات :
با فتح اوّل بر وزن سحاب به معنى بانگ و غوغا نام حتات بن عمرو انصارى و حتات ابن يزيد بن علقمهء تميمى دارمى است كه هر دو در سلك صحابه منظوماند .
حتّانى :
با فتح و تشديد منسوب است به حتّان و آن نام قريهاى است در جبل عامل و محمّد
ابن احمد بن محمّد بن حسن بن علىّ بن ابراهيم حتّانى عاملى در شمار اديبان و شاعران و فقيهان بدان منسوب است و از اوست :
مسائل دور شيب رأسى و هجرها * و كلّ اتى عن حاله فى الهوى يبنى
فاقسم لو لا الهجر ما شاب مفرقى * و اقسم لو لا الشيب ما كرهت قرنى
حتّاوى : با فتح و تشديد منسوب است به حتّاوه و آن قريهاى است در عسقلان و عمرو ابن حليف حتّاوى در شمار محدّثان بدان منسوب است .
حتوف :
با ضمّ اوّل و دوّم جمع حتف به معنى مردن و حتف انف مردن طبيعى است بىآنكه زهرى خورد و يا زخمى بيند و حتف انف را در مرگ عادى و طبيعى ازآنروى گفتند كه پنداشتند بيمار روحش از بينىاش بيرون رود و زخمدار از زخمش و ابو الحتوف كنيت حارث بن سلمهء انصارى است كه با برادرش سعد در لشكر عمر بن سعد بودند و سپس به امام حسين عليه السّلام پيوستند و شهيد شدند .
حتيف :
با ضمّ اوّل و فتح دوّم بر وزن زبير مصغّر حتف لقب ربيع بن عمرو است در شمار شاعران و فارسان .
حجّاج :
با فتح و تشديد آنكس كه به دليل بر دشمن چيره است و آن نام جمعى است ، از جمله :
حجّاج بن يوسف بن حكم بن عتبة بن مسعود
هامش
( 1 ) - حبيش بن مبشّر : نجاشى در رجال خود او را برادر جعفر مبشّر دانسته و گويد : « مكنّى به ابو عبد اللّه و از شيعه است » . و شيخ طوسى نام وى را محمّد ذكر كرده و گويد :
« ثقه است ، فقيه سنّى است و برادرش جعفر از بزرگان معتزله بود و به سال 258 وفات يافت » . ( الذريعة :
1 / 332 ) .