پيوسته در عبادت است به من نمىپردازد خليفه گفت تو اصلاح ذات البين بنما كعب شوهر زن را احضار كرده گفت اين زن بفلان جهت از تو شكايت دارد مرد گفت من در امور خيريه قصورى نكردهام زن گفت
يا ايّها القاضي الحكيم أرشده * إلهي خليلي عن فراشي مسجده
نهاره و ليله لا يرقده * فلست في حكم النّساء احمده
زهده في مضجعي تعبّده * فاقض القضايا كعب لا تردّده
مرد در جواب گفت
زهّدني في فرشها و في الحجل * إنّي امرأ أذهلني ما قد نزل
في سورة النّمل و في سبع الطوال * و في كتاب اللّه تخويف جلل
كعب حكومت كرده گفت
إنّ لها حقّا عليك يا رجل * فأعطها ذاك ودع عنك العلل
فإنّ خير القاضيين من عدل * و قد قضى بالحقّ جهرا و فصل
عمر از اين حكم و فهم و فراست كعب تعجب كرده او را ولايت بصره داد ( مستطرف ) نگارنده گويد آن مرد گفت و فى سورة النمل اشاره به آيه شريفه است
( وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ )
تا اينكه مىفرمايد
( وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ )
و سورههاى ديگرى كه آيات عذاب را مشتمل است ولى اين مرد خشكهمقدس بوده مگر كردار و زندگانى رسول خدا را نمىديد .
علامه مجلسى در فصل فضائل قرآن رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به بعضى از اصحاب خود فرمودند گاهى روزه بگير گاهى افطار كن شب را مقدارى بخواب مقدارى از شب را هم عبادت بنما چون بدن تو بر تو حقى دارد و چشم تو بر تو حقى دارد و عيال تو بر تو حقى دارد .
غرض حضرت اين است كه اين بدن مركب است بايد او را قوى و سالم بدارى تا ترا به منزل سعادت برساند اگر بر اين مركب سخت بگيرى در راه بميرد و ترا در وادى هلاكت سرگشته واگذارد .