شاه بن بهادر شاه پادشاه هندوستان زنى صاحب حسن و طالب عيش و نوش بوده بعد از فوت شوهر خود محمد شاه باغ باصفائى در بيرون دهلى بنا نموده و آن را قدسيه ناميده و اكنون در خارج شهر دهلى در نزديكى دروازه معروف بكشميرى دروازهء آن باغ برقرار و باقى است در اين باغ مسجد خوبى هم ساخته شده و قدسيه بيگم طبع موزون داشته و رعنائى تخلص مىكرده و به زبان هندى اشعارى دارد . ( خيرات )
ارجمند بانو بيكم
اولين منكوحه شهاب الدّين محمد شاه جهان بن نور الدّين محمد جهانگير شاه پادشاه هندوستان بود و از فرط جمال و آگاهى و هوشمندى كه داشت هر روز تعلق خاطر پادشاه به او مىافزود اين زن چهار پسر و چهار دختر آورد پسران دارا شكوه شاه شجاع ميرزا مراد اورنگ زيب دختران انجمنآرا دهرآرا گيتىآرا جهانآرا چون ارجمند بانو بيگم درگذشت شوهرش بقعه عالى بيادگار او در شهر اكبرآباد بنا نمود و آن را روضهء تاجمحل ناميد و اكنون بقعه تاج بىبى معروف است و شهاب الدّين محمد شاه جهان از سال 1003 هجرى تا هزار و پنجاه و هفت سلطنت كرد . ( خيرات )
اسماء بنت عبد اللّه
از زنان قبيله بنى عذره است مثل معروف لا عطر بعد عروس را او گفته و از امثال مشهور عرب گرديده است ابو الفضل مىدانى در مجمع الامثال گفته اسماء از قبيله بنى عذره در سلك ازدواج عمزادهء خود كه عروس نام داشت منسلك گرديد ولى پس از چندى عروس درگذشت و پس از فوت او شخصى از قبيله اسماء او را در حباله نكاح خود درآورد و اين شخص زشتروى بود و رائحه دهنش رائحه كريهه بود وقتى كه شوهر دوم اسماء او را بقبيله خود مىبرد اسماء به او گفت اذن بده بر سر قبر عمزاده خود عروس قدرى گريه كنم آن شخص به او اجازه داد و اسماء بر سر قبر عروس رفته عبارات ذيل را اظهار نمود :