( ابنة بدر الدّين لؤلؤ ملك الموصل گويد كه اسم اين زن را بدست نياوردم اجمالا صاحب فضل و كمال و معرفت بوده وفات او در سنه 635 واقع شده و شوهرش علاء الدّين طبرسى معروف بدويدار كبير بوده و معنى اين كلمه دويدن را گويند يعنى صاحب دويدن و بنا بر نقل صاحب خطط مقريزى اين است كه ملوك را عادت اين بود كه يك نفر را انتخاب مىكردند براى اين عمل كه تبليغ رسائل و مسائل اين سلطان را بسلطان ديگر برساند باصطلاح اين عصر وزير دربار و مشاور و اين منصب در دولت عباسيه عنوانى بسزا داشته و برادر اين دختر امير ركن الدّين اسماعيل بن بدر الدّين لؤلؤ مىباشد هنگامى كه به بغداد آمد بخانهء خواهرش زوجهء علاء الدّين وارد شد و اين زن مهمانى از او نمودند كه تذكرة آن نقل مجالس گرديد و در شب زفاف اين زن المستنصر باللّه صد هزار دينار به او جايزه داد و سيصد هزار دينار از جهت ديگر به او و اصل گرديد و چون از دنيا رفت در جوار موسى بن جعفر او را دفن كردند .
زوجهء مجاهد الدّين ايبك
و نيز در اعيان الشيعة در محل مذكور مىفرمايد دختر ديگر بدر الدّين لؤلؤ ملك موصل تا در سنهء 634 حيوة داشته و اين هم مثل خواهرش نامش معلوم نيست فقط ابن الفوطى گفته در سنه 632 رسولى بنزد بدر الدّين لؤلؤ براى خواستگارى دختر او براى مجاهد الدّين ايبك معروف بدويدار صغير كه وزير دربار مستنصر عباسى بود پس مستنصر فرمان داد تا اينكه قاضى القضاة ابو المعالى عبد الرحمن بن مقبل و جمعى ديگر را حاضر ساختند و اركان دولت و خدم و حشم و حواشى خليفه مجلسى باشكوه مرتب نمودند و ابو طالب حسين بن مهتدى باللّه خطبهء نكاح را قرائت كرد و بيست هزار دينار كه مطابق ده هزار ليرهء عثمانى است مهر قرار دادند و عقدنامه را در پارچهء اطلس سفيد نوشتند و دعوت وليمهء عروسى از حوصلهء حساب بيرون بود و جميع قضات و كتّاب و خدم و امراء و معدلين و شهود و كل من حضر همه را خلعت بخشيدند و هنگامى كه او را باشكوه و جلال بحجله مىبردند هزار دينار بر سر او نثار كردند و شعرا قصايدها سرودند از آن جمله ابن ابى الحديد اين ابيات بسرود :