اين شاهد قوى است بر خلوص ولاء او و قوت ايمان و صفاء نيت و حسن عقيدت و علوّ همت اوست . امام زين العابدين و امام باقر و امام صادق سى هزار پنجاه هزار كمتر بيشتر قبالهء ملك و همچنين فاطمه بنت الحسين عليه السّلام و سائر بنى هاشم انعامها و صلههاى بزرك مىدادند و هيچيك را قبول نمىكرد چنانچه تفصيل آن در الغدير ج 2 موجود است خلاصه در سنهء شصت متولد گرديد و در سنهء 126 شهيد از دنيا رفت بعد از شهادت زيد بن على بن الحسين در مجلس يوسف بن عمرو ثقفى او را شهيد كردند .
زوجة محمد بن عبد اللّه الحسنى
در كتاب زهر الآداب گويد محمد بن عبد اللّه محض ابن حسن مثنى ابن الامام الحسن چون ابو جعفر او را شهيد كرد اموال او را هم غصب كرد روزى بر زنى عبور داد كه دو كودك با او بود آن زن تا ابو جعفر منصور بديد از جاى برخواست و سر راه بر او گرفت گفت يا امير المؤمنين من زوجهء محمد بن عبد اللّه محض مىباشم و اين دو طفل پسران او هستند كه شمشير تو ايشان را يتيم گردانيد و خوف و سطوت تو ايشان را بكاهيد و بضراعت درانداخت ترا به خدا سوگند مىدهم يا در كار ايشان بغلظت و خشونت و سختروئى باش تا يكباره اميد ايشان از احسان و انعام تو بريده گردد و بملاحظه حفظ رشتهء نسب و خويشاوندى در عطوفت به روى ايشان باز بنما ابو جعفر منصور با ربيع حاجب گفت ضياع و املاك پدر ايشان را به ايشان بازگردان پس از آن گفت به خدا قسم دوست مىدارم كه زنان بنى هاشم بر اين شيمت باشند .
اقول محمد بن عبد اللّه محض در سنهء 145 خروج كرد بر منصور دوانيقى در مدينه و جمع كثيرى از مردم مدينه و مكه و يمن با او بيعت كردند ابو جعفر لشكرى فرستاد تا اينكه در نزد احجار زيت داخل مدينه او را شهيد كردند در روز دوشنبه پانزدهم ماه رمضان و در بقيع او را دفن كردند و عمر او چهل و پنج سال بود و ملقب بنفس زكيه و مكنى بابو عبد اللّه و كان جم الفضائل كثير المناقب و بين كتفيه خال اسود كالبيضة و كان شديد سمره سمينا شجاعا كثير الصلاة و الصوم و شديد القوة .