تازيانه بايد زد وأو را در ميان مردمان مشهور بايد ساخت تا گواهى أو را قبول نكنند ودر
اين حكم ميان آزاد وبنده فرقى نيست وبعضي از مجتهدين گفته اند كه اگر بنده دشنام دهد
چهل تازيانه حد اوست واگر دشنام دادن نسبت به جماعتى متعدد باشد حد نيز متعدد مىشود
واگر جمعى را دشنام دهد وايشان در طلب حد به يك دفعه جمع شوند أو را يك حد بايد زد
واگر متفرق به طلب حد آيند حد نيز متعدد بر أو بايد زد واگر شخصي را گويد كه اى پسر زانى
وزانيه در اين صورت دو حد بر أو لازم است واگر به كسى ديوث گويد پس اگر در عرف دشنام
دهنده اين لفظ دشنام باشد أو را حد مىزنند واگر نه تعزيرش بايد كرد واگر كافرى را كه
مادرش مسلمان باشد گويد كه اى پسر زانيه حد بر أو لازم است اما اگر زن بميرد حد از أو
ساقط مىشود وبه چهار امر نيز ساقط مىشود أول به تصديق مقذوف دوم به گواه گذرانيدن
سيم به عفو كردن چهارم به لعان كردن واين حد ميراث برده مىشود واگر بعضي از ورثه عفو
كنند حد ساقط نمىشود وهر گاه كسى را سه مرتبه حد بزنند وتوبه نكند در مرتبه چهارم
مىكشند وهر گاه قذف مكرر كرده باشد وأو را حد نزده باشند يك حد بايد زد قوم دوم
حد شخصي كه شراب يا هر چه مست كننده باشد خورد وهمچنين شيره انگور كه بجوشد ودو ثلث
آن كم نشود نيز حكم شراب دارد وشروط آن چهار است أول آنكه شراب خورنده بالغ باشد چه
طفل را حدى نيست دوم آنكه عاقل باشد چه ديوانه را حدى نيست سيم آنكه مختار
باشد چه اگر كسى را به اكراه شراب دهند يا آنكه به خوردن آن مضطر باشد مثل آنكه در جائى كه
آب نباشد ولقمه در گلوى أو مانده باشد آن مقدار شراب مىتوان خورد كه آن لقمه را فرو برد
چهارم آنكه عالم باشد به حرمت ونجاست آن چه اگر جاهل باشد حد ندارد وهر گاه اين شروط
متحقق گردد حد أو هشتاد تازيانه است ودر اين حكم ميانه كافرى كه به ظاهر شراب خورد وميان
مسلمان وبنده وآزاد فرقى نيست وبعضي از مجتهدين حد بنده را چهل تازيانه مقرر كرده اند
واگر شارب خمر را مكرر حد بزنند وباز بخورد در مرتبه چهارم أو را بكشند وأكثر مجتهدين برآنند
كه در مرتبه سيم أو را بايد كشت واگر مكرر شراب بخورد وأو را حد نزده باشند يك حد
بر أو لازم است واگر پيش از آنكه به نزد حاكم شرع شراب خوردن أو به گواه ثابت شود توبه كند حد از أو ساقط
است اما اگر بعد از ثابت شدن توبه كند ساقط نمىشود واگر ثبوت آن به اقرار خود باشد امام
مخير است در حد زدن بر أو وعفو كردن از أو واگر شراب خوار را اعتقاد اين باشد كه شراب
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 422
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٤٢٢