چند فصل است فصل أول در اقسام طلاق دادن بدان كه طلاق بر چهار قسم است
قسم أول طلاق واجب وآن بر سه قسم است أول طلاق دادن شوهر زنى را
كه به أو گفته باشد كه پشت تو همچو پشت مادر من است چه در اين صورت حاكم شرع أو را
سه ماه مهلت ميدهد آنگاه واجبست بر أو طلاق گفتن يا بعد از دادن كفاره
دخول كردن دوم طلاق دادن زنى كه شوهر أو قسم خورده باشد كه با أو دخول
نكند چه در اين صورت حاكم شرع أو را چهار ماه مهلت ميدهد آنگاه طلاق گفتن
يا دخول كردن واجبست سيم طلاق دادن خويشان شوهر وخويشان زن در حالتي كه
اصلاح ميانه زن وشوهر ممكن نباشد به اذن شوهر وبعضي از مجتهدين اين قسم را سنت
مىدانند قسم دوم طلاق حرام وآن بر چهار قسم است أول طلاق دادن زنى كه
حيض يا نفاس داشته باشد هر گاه شوهر به آن زن دخول كرده باشد وحاضر باشد دوم طلاق
دادن زن بالغه كه حيض مىبيند وليكن حامله نباشد وبه أو شوهر دخول كرده باشد
پيش از آنكه حيض بيند وپاك شود سيم زيادة از يك مرتبه طلاق گفتن در يك مجلس چه
به مذهب شيعه يك مرتبه لفظ طلاق كافيست ودوم وسيم حرامست اما در مذهب
سنيان جايز است چهارم طلاق دادن زنى كه در آنشب نوبت خوابيدن پيش أو باشد در آن
شب طلاق گفتن حرام است بنابر قول بعضي از مجتهدين قسم سيم طلاق مكروه
وآن بر دو قسم است أول طلاق دادن شوهر زن خود را در حالتي كه ميان ايشان التيام
باشد چه در حديث وارد شده است كه خداى تعالى طلاق دادن را دشمن مىدارد
دوم طلاق دادن زن بيمار خود را قسم چهارم طلاق سنت وآن در حالتي است
كه شوهر ترسد كه از عهده حقوق زن بيرون نتواند آمد يا شكى از آن زن در دل
داشته باشد وگاهى مجتهدين اين قسم طلاق را سنت مىگويند ومقابل طلاق
بدعت مىخواهند واين طلاق را سنت به معنى أعم مىگويند وگاهى طلاق سنت مىگويند
ومراد ايشان آنست كه چون مرد زن را طلاق دهد به شرايط طلاق وبعد از آن بگذارد
كه از عده بيرون رود آنگاه أو را عقد كند اين را طلاق سنت به معنى أخص مىگويند وطلاق
سنت به معنى أعم بر دو قسم است قسم أول طلاق به اين يعنى طلاق دادنى كه شوهر را
بعد از ايقاع صيغه طلاق به آن زن رجوع نمىرسد وآن بر هفت قسم است أول طلاق
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٠٩