تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
آقا غلام خود را اذن داده باشد كه به جهاد رود أو نيز داخل جهادكنندگان است وموافق حصه ايشان مىبرد وبعضي از مجتهدين برآنند كه اگر غلام أسب داشته باشد يك سهم جهت أسب به آقاى أو دهند وكمتر از يك سهم به غلام دهند وغلامي كه أو را مدبر كرده باشند يعنى آقاى أو گفته باشد كه بعد از فوت أو آزاد باشد اگر پيش از آخر شدن جنگ آقاى أو كشته شود وثلث مال آقا برابر قيمت أو باشد از ثلث مال آقا آزاد مىشود وأو نيز در حصه حصه نيز از غنيمت مساوى جهادكنندگان مىبرد آنگاه امام غنيمت را ميانه جهاد كنندگان مسلمانان كه در جنگ گاه حاضر باشند واگر چه جنگ نكرده باشند يا پيش از قسمت غنيمت لاحق شوند قسمت نمايد به اين طريق كه كسى را كه صاحب يك أسب است اگر چه در جنگ به أو محتاج نباشد يا جنگ در دريا باشد دو سهم دهد واگر زيادة از يك أسب داشته باشد سه سهم دهد وپياده را يك سهم بدهد واگر جماعتى يك أسب داشته باشند ودر جنگ به نوبت بر أو سواري كنند هر يك را سهمى دهد آنگاه يك سهم أسب را ميان ايشان قسمت نمايد واگر أسب شخصي پيش از آخر شدن جنگ وجمع كردن غنيمت بميرد يا كشته شود حصه ندارد واگر شخصي بعد از جمع كردن غنيمت بميرد سهمش تعلق به ورثه أو دارد وسنت است كه قسمت غنيمت در ديار كفار واقع شود وتأخير قسمت بىعذر مكروه است وسنت است كه امام در قسمت ابتدأ به جماعتى كند كه نزديك به حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله وسلم باشند واگر در نزديكى مساوى باشند ابتدأ به جماعتى كند كه پيش از همه به جنگ رفته باشد واگر در آن مساوى باشند ابتدأ به جماعتى كند كه سن ايشان زيادة باشد وبعد از ايشان أنصار را مقدم بدارد وبعد از آن عرب را وبعد از آن عجم را وامام را مىرسد كه جهت خود آنچه خواهد جدا كند چون كنيزكان خوب ومتاعهاى نفيس كه تعلق به پادشاهان داشته باشد قسم دويم آنچه قابل نقل وتحويل نباشد چون شهرها ودهكده ها وزمينها وخانه ها وآنچه بدينها ماند كه به قهر وغلبه گرفته باشند ودر وقت جنگ آبادان باشد بعد از اخراج خمس از آنها يا از حاصل آنها ما بقي تعلق به مسلمانان دارد ومخصوص به جهادكنندگان نيست ومتولى آن امام يا نايب اوست كه حاصل آن را صرف مصالح مسلمانان نمايد چون حفظ سر حدها وبستن