عرب . حكيمى شاعر بوده . بيشتر شهرت او از وضع سليقه و نظافت اوست . خطّ نستعليق را خوش مىنوشته . دليل سليقه و كمالات او مقبره و تكيهء زيباى عالى است كه اوّل تخت پولاد واقع است ، و خود او به مساعدت صدراعظم ساخته .
حتى سنگ قبر خود را به خطّ خوش تعليق ، خود نوشته كه به سبك فلاسفه اظهار عقيدت نموده ، و بعضى از او خوردهگيرى كردهاند .
در مدرسهء جدّهء اصفهان منزل و حجرهاى داشته ممتازتر از ساير حجرات ، مطابق سليقه خود تعمير نموده است . در اظهار سليقهء او نوشتهاند كه ذغال آتش قليان را مىتراشيده و قشنگ مىساخته ، در نظافت اصرارى داشته . حاج محمّد حسين خان صدراعظم از او توجّهى مىنموده و برايش تكيه ساخته در صفا و زيبايى اسباب حجره از خدام و فرش و ظروف و كتب نفيسه ، مانند او كس را ميسّر نبود .
معروف است يكى از شعرا و عرفاى زمان او كه نيز اهميّتى داشته - مهدى بيك شقاقى « * » - كه او نيز در فنّ شعر و عرفان اهميّتى داشته و مقبرهء او در درب امام است وفات او در سنهء 1214 ، به منزل او آمده كثافتها مىكند از قبيل آب دهن انداختن به ديوارهاى پاكيزهء او ، و با بالاپوش نمدى كاهآلود در اطاق نشستن و شپشهاى لباس خود را گرفتن و زندهزنده به لباس و جامهء خواب واله ريختن و غيره و غيره ، تا اينكه واله خشمناك مىشود و به او تعرّض مىكند .
آن شخص به واله جواب مىگويد كه چون گفته :
تو را خواهم ، نخواهم رحمتت ، گر امتحان خواهى * در رحمت به رويم بند و درهاى بلا بگشا
خداوند من را جهت امتحان تو فرستاد تا دروغ تو معلوم گردد .
هامش
( * ) در خصوص اين شخصيت به ذيل اين عنوان از همين اثر ، مراجعه نماييد .