ميرزا محمّد صادق نمازى
از تجّار شيرازى ساكن اصفهان است ، از حاجى ملّا سلطان على اذن ارشاد و لقب فيضعلى دريافته و برادر ديگر او آميرزا فتح اللّه شريعت است كه در عنوانى جداگانه نوشته شده [ است ] .
دست ارادت به طاوس العرفاء داده . بعد از وفات طاوس العرفاء ، ارادت جانشين او حاجى جنابدى را قبول نمود . نزد او رفت و اوّل كسى بود كه دعوى حاجى گونابادى را به خلافت طاوس العرفاء تصديق نمود ، از آنجا ، اجازه دستگيرى حاصل نموده ، مراجعت به اصفهان وطن خود نمود و در آنجا مشغول دستگيرى و ترويج صاحب اجازه خود شد .
از شيراز و بعضى بلاد ديگر ، براى دستگيرى و سرسپردگى نزد او مىآمدند . وفاتش هزار و سيصد و دو ، مقبره او با مناسبت آنكه فيضعلى لقب داشته در تكيه فيض مجاور فيضعلى شاه سابق مىباشد .
ميرزا باقر نواب ( حكيم مفسر )
از بزرگان مفسّرين و حكماى زمان فتحعلى شاه است كه به امر او شرح نهج البلاغهء فارسى معروف را نوشته با تفسير كبيرى . جدّ مادرى آميرزا محمّد حسن نجفى است .
ملّا محمّد على نور على شاه
در اصفهان تولّد يافته پس از سن بلوغ و تحصيل علوم ظاهره ، ملازمت معصوم على شاه را اختيار كرد . پس از معصوم على شاه ، خليفه او شد و سياحت بسيار نمود .
نور على شاه بسيار خوبروى و دانشمند و نيكخوى داراى صوت