از اوست :
سرگشته دلم در آرزويى مانده است * در چنبر زلف ماهرويى مانده است
اين شير هميشه بود زنجير گسل * و امروز چنين بسته به مويى مانده است « * »
آقا محمّد حسن نقاش زرگر اصفهانى
از مريدان منوّر على شاه 204 و سرپرستى فقراى خراسان به او محوّل بوده .
اواخر عمر موقعى كه خلاف ميانه فقرا طهران واقع شد به سبب حاجى ميرزا حسن صفىعلى شاه از طرف منوّر على شاه كه در آنوقت طهران بوده مأمور به توقّف طهران گرديد . در سنهء هزار و دويست و نود و هفت وفات يافت .
آقا شريعت حاج شيخ فتح اللّه نمازى
از خانوادهء تجارت و اهل شيراز بودهاند . حاجى ميرزا جواد معروف به نمازى در اصفهان سكونت مىنمايند و دو فرزند او از كسب خانوادگى خارج مىشوند ، يكى ميرزا محمّد صادق وارد در سلوك طريقت مىشود ، و ديگر صاحب عنوان به تحصيل علوم ظاهره مىپردازد ، در اصفهان نزد آميرزا محمّد باقر چهارسوقى تحصيل اجازه نموده ، به عتبات مشرف مىگردد . سالها در نجف اشرف تدريس فقه و اصول و كلام مىنموده . پس از فوت ميرزاى شيرازى ، داراى عنوان مرجعيّت تدريس و تقليد مىگردد . حالت وقار و ادب او در نزد اقران خود معروف بود . در هزار و سيصد و سى و نه وفات نمود .
هامش
( * ) مجمع الفصحاء ، ج 1 ، ب 3 ، ص 1411 .