ولادت او در سنهء هزار و دويست و بيست و هشت . سالها در نجف اشرف نزد شيخ محمّد حسن صاحب جواهر الكلام كه اصل او از اصفهان بوده تحصيل كرد و همچنين نزد شيخ مرتضى انصارى صاحب جواهر علاوه بر اينكه كتبا و شفاها به صاحب عنوان اجازه داده بود ، مردم ايران را نيز ترغيب مىكرده است به متابعت او در امور شرعيّه ، ليكن خود حاجى سيّد اسد اللّه از قضاوت و فتوى اجتناب داشته و اين وصف باعث زيادتى ارادت مردم به او شده بود ، پدر او در وصف او مبالغه داشته حتّى او را از حيث قوّت نظر ، بر فخر المحققين ترجيح مىداد . 35 .
مردم اصفهان نسبت به او بيشتر اظهار ارادت و اقتدا در جماعت داشته تا پدر او ، به سبب آنكه در امور قضائيه و محاكمات و پارهاى از كارها دخالت نمىكرده است و احتراز داشته برعكس پدر خود ، مخصوصا در موضوع گفتگو و ادعايى كه امين الدوله فرزند صدر اصفهانى بر حاج سيّد محمّد باقر داشت و در ايّام حيات او فيصله نيافته بود ، و همچنين ورثهء حاجى غفور قزوينى نيز دعوى امانتى نزد سيّد داشتند مانند امين الدوله ، پس از فوت حاج سيّد محمّد باقر ، اولاد او تصميم گرفتند يك نفر از ميانهء خود انتخاب نموده سايرين تابع رأى او گردند .
معتمد الدوله منوچهر خان حاكم وقت در اصفهان آنها را دلالت نمود به انتخاب حاج سيّد اسد اللّه ، زيرا مردم بيشتر به او توجّه داشته چه او از حيث علم و تقوى مقدّم بر سايرين بود ، برادران او اظهار انتخاب او را وقتى به او نمودند ، او جواب گفته بود تا فصل دعواى مدعيان سيّد پدرمان نشود قبول نخواهم كرد ، ناچار ورثهء اختيار تامه به حاج سيّد اسد اللّه دادند و حاج سيّد اسد اللّه ، امين الدوله را به مبلغ نود هزار تومان و ورثهء حاجى غفور را به چهل هزار تومان ترضيه كرد ، اين قضيه بيشتر از هر چيزى سبب اقبال مردم به او شد و شهرت كرد .
در ايّام توقف نجف ، موقعى حاج سيّد محمّد باقر اصرار بليغى به عودت
رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: مير سيد على جناب
ص١٥٤