بهمن لنجانى
آخوند ملّا على المتخلّص بهمن و الملقّب ، بهمن على ، شعر را خوب مىگفته ، از مريدان رحمت على شاه بوده و در ماه صفر هزار و سيصد و ده وفات يافته و در طهران در امامزاده شاه عبد العظيم پايين مزار سعادت على شاه مدفون شده از اوست :
تا فرونشويى دل ، از غبار امكانى * كى جمال بنمايد بر تو حسن سلطانى
يار نازنين من ، چون به عزّ و ناز آيد * عاشق ار نبازد جان ، باشد از گرانجانى
در طلب صدفآسا ، خود ز خويش خالى كن * تا دلت كند پردرّ ، فيض ابر نيسانى
عشق و عافيت باهم ، جمع كى تواند شد * گر جمال جان خواهى ، بگذر از تن آسانى
آقا محمّد بيدآبادى
معقول را نزد ملّا محمّد اسماعيل خواجويى تحصيل نموده ، و منقول را از ميرزا محمّد تقى الماسى از احفاد مجلسى گرفته و استاد و مربّى ملّا محراب جيلانى و ملّا على نورى و حاجى كرباسى بوده ، و داراى خط خوش هم بوده ، از بزرگان عرفا و حكما اين اواخر بوده با آقا [ محمّد ] باقر بهبهانى معاصر شده ، در اصفهان از مدرسين معروف شده جماعتى از علما را تربيت كرده با بيانات خود ، و ورع را نشر داده [ است ] .
ميرزا ابو القاسم خاتونآبادى مدرّس از شاگردان اوست ، حاجى كلباسى را از بدايت حال تربيت مىكرده كه از پدر او وصايت داشته ، حتّى سرمشق و تعليم