415 نجم الدّين خيوقى خوارزمى
و هو شيخ نجم الدّين الكبرى شيخ المشايخ عهد خود بوده و شيخ نجم الدّين رازى و مجد الدّين بغدادى و سيف الدّين باخرزى و بسيارى مانند آنها را تربيت فرموده جلالت قدر و كرامت ذات و تأليفات آن جناب زياده از حساب است . در فتنهء مغول در خوارزم شهادت يافت و كان ذلك فى سنهء 600 در گرگانج قبرش زيارت شد و گاهى به نظمى مبادرت مىفرموده اين چند بيت منسوب بدان جناب است :
گر جهودى قراضهاى دارد * خواجهء نامدار فرزانه است
وانكه دين دارد و ندارد مال * گر همه بو على است ديوانه است
و له
حاكمان در زمان معزولى * همه شبلى و بايزيد شوند
باز چون بر سر عمل آيند * همه چون شمر و چون يزيد شوند
و له
اين لالهرخان كه اصلشان از چگل است * يا رب كه سرشت پاكشان از چه گل است
دل را ببرند و قصد جان نيز كنند * اين است بلا و گرنه زيشان چه گله است