[ 503 ] [ ميرزا مبارك اللّه واضح ساوى ]
ناظم عالى دستگاه ، ميرزا مبارك اللّه ، متخلّص به واضح ، كه جدّ بزرگوارش مير محمّد باقر مخاطب به ارادت خان از شرفاى نامدار بلدهء ساوه بوده ، به شرف دامادى ميرزا جعفر آصف خان اختصاص داشت . در عهد جهانگيرى به عهدهء بخشىگرى چهرهء اعتبار برافروخت و در عصر شاه جهانى به بلندپايگى منصب وزارت ترقّى يافته ، در عرصهء قليل به حكومت دكن و خطاب اعظم خان متاع مباهات اندوخت و به دفعات به صوبهدارى گجرات و بنگاله و كشمير و اللهآباد حكمران ماند . آخر پادشاه او را اختيار داد كه حكومت هر صوبه كه خواهى براى تو قرار يابد . وى فوجدارى جونپور پسنديد و همانجا رهنورد سفر آخرت گشت و پدرش مير اسحاق ارادت خان هم در زمان عالمگيرى بعد تهلكهء دارا شكوه به ايالت صوبهء اود سرفرازى يافته ، در همان سال از تنگناى دنيا درگذشت .
بالجمله ، ميرزا مبارك اللّه واضح كه مشق سخن به خدمت مير محمّد زمان راسخ نموده و در مراتب نظمپردازى شأنى رفيع و فكر بلند داشت و در نكتهسنجى به نزاكت خيالى طبع دقّتپسند از پيشگاه عالمگيرى به خطاب موروثى و ارادت خان سرفراز و به فوجدارى جاكنه و پس از آن به حكومت نواحى اورنگآباد ، سپس به قلعهدارى گلبرگه ممتاز گشته و در عهد شاه عالم بهادر شاه به منصب چهار هزارى مفتخر گرديد و در عصر محمّد فرّخسير سنهء ثمان و عشرين و مائة و ألف پا به دامن عدم كشيد . اين چند بيت از افكار اوست :
موجم و وحشت كند محروم از ساحل مرا * در طپيدن رفت از كف دامن قاتل مرا
* * *