تا سركهء پيشانى دونان نچشيديم * دندان طمع كند نشد در دهن ما
سنگيندل است هركه به ظاهر ملايم است * پنهان درون پنبه نگر پنبهدانه را
* * *
عشق بر يك فرش بنشاند گدا و شاه را * سيل يكسان مىكند پست و بلند راه را
* * *
ز نقش پاى تو گلها شكفته قالى را * نهال ساخته سرو قدت نهالى را
* * *
كس وقت نزع بر سرم از بىكسى نبود * شرمندهام ز عمر كه آمد به سر مرا
* * *
رفت مانند شيشهء ساعت * عمر من در نفسشمارىها
* * *
سعى بهر راحت همسايگان كردن خوش است * بشنود گوش از براى خواب چشم افسانهها
* * *
گلشن حسن را تماشا كن * كه دمد سبزه در خزان اينجا
* * *
تا توانى عاشق معشوق هرجايى مشو * مىكند خورشيد سرگردان گل خورشيد را
* * *
برنداريم ز اشعار كسى مضمون را * طبع نازك سخن كس نتواند برداشت
* * *