[ 13 ] [ حكيم جمال الدّين ابو اسحاق شيرازى ]
شيرين خوشمذاق ، حكيم جمال الدّين ابو اسحاق كه اصلش از شيراز است ، به چاشنى كلام نمكين سفرهء ملاحت و لطافت بر روى روزگار كشيده و به عذوبت اشعار آبدار مستعارا حلاوت تازه بخشيده و به توصيف اطعمه متضمّن مصارع اساتذه ، غزليّات دلكش طرح داده و بناى اين طرز خاصّه در معمورهء عالم نهاده . گويند كه يكى از دوستان وى شكايت فقدان اشتها داشت . لهذا بنا بر ترغيب و تحريص او نظر به اين روش گماشت ؛ و به مصاحبت شاهزاده اسكندر ، نبيرهء امير تيمور عزّت و اعتبار مىافراشت .
آخر كار در سنهء سبع و عشرين و ثمانمائه نعم هستى را گذاشت . از كلام حلاوت نظام اوست :
دگر مگوى كه نان نوعروس سفرهء ماست * كه اين عجوزه عروس هزار داماد است
من آن نيم كه ز حلوا عنان بگردانم * كه ترك صحبت شيرين نه كار فرهاد است
* * *
حسد چه مىبرى ، اى كاسهليس ! بر اسحاق * برنج زرد و عسل روزى خداداد است
* * *
كباب آهوى فربه اگر دارى غنيمت دان * كنار آب ركنآباد و گلگشت مصلّا را
جمال برّهء بريان و حسن دنبهء فربه * چنان بردند صبر از دل كه تركان خوان يغما را