چه آرايى به مشك و زعفران رخسار فالوده * به رنگ و بو و خال و خط چه حاجت روى زيبا را
* * *
بيار جوشن نان تنگ كه هر ساعت * خيال رشته به دل همچو تير مىآيد
* * *
خور بر رواق نيلى چون رخ نهد به زردى * ياد آيدم مزعفر در صحن لاجوردى
رباعى
نرگس كه شبيه است به چشم خوش دلبر * گويند كه هست آن طبق سيم پر از زر
در ديدهء اسحاق نه زر دارد و نى سيم * شش نان تنك دارد و يك صحن مزعفر
[ 14 ] [ شيخ نور الدّين آذرى اسفراينى ]
نوربخش بزم سخنآفرين ، شيخ نور الدّين آذرى اسفراينى ، صاحب طبع بلند و اشعار دلپسند است . چونكه ولادتش در ماه آذر واقع گشته ، لهذا تخلّص خود « آذرى » اختيار كرد . اوايل حال در سر كار سلطان شاهرخ ميرزا اعتبارى تمام داشت و رايت ملكالشّعرايى مىافراشت . آخر كار قدم به شاهراه توكّل و تجريد نهاد و به خدمت محيى الدّين طوسى داد رياضات شاقّه و مجاهدات ما فوق الطّاقه در داد و بعد وفاتش به سيّد نعمت اللّه ولى دررسيد و خرقه از دست مباركش پوشيد و به سفر حرمين شريفين پرداخته ، دوبار مناسك حج به تقديم رسانيد و حين معاودت به گلگشت بهارستان هند متوجّه گشت و از دهلى به ممالك دكن به خدمت سلطان احمد شاه بهمنى شتافت و در