نبرد جلوهء گل جانب گلزار مرا * مىبرد نالهء مرغان گرفتار مرا
* * *
از سادهرخان در تبوتاب است دل ما * زين آتش بىدود كباب است دل ما
* * *
تا باد صبا بوى تو را در چمن آورد * برداشته هر شاخ گلى دست دعا را
* * *
به هند گشته زمينگير ناتوانى ما * رسيده است به شب روز زندگانى ما
* * *
نهفتهام به خموشى خيال روى تو را * مباد كز نفسم بشنوند بوى تو را
اگر به دامن وصل تو دست ما نرسد * كشيدهايم در آغوش آرزوى تو را
* * *
كوتاه صفيرم ، قفسم را بگذاريد * جايى كه رسد ناله به فريادرس ما
* * *
پيش چشم تو ز غم گر نگدازيم چو شمع * بر تو روشن نشود محنت جانكاهى ما
* * *
آه تو فاش مىكند عشق نهفته را ، حزين ! * دود دليل مىشود آتش ناپديد را
* * *
ز هجران ديدهام حالى كه كافر از اجل بيند * خدا كوتاه سازد عمر ايّام جدايى را
* * *
جنون را كارها باقى است با مشت غبار ما * كه بازيگاه طفلان مىشود خاك مزار ما
* * *