[ 140 ] [ مير عبد الرّحيم جيشى ]
دلباختهء خوشعيشى ، مير عبد الرّحيم جيشى كه شاگرد ملّا خيالى است ، در مشق سخن پيش ملّاى مذكور با ميرزا محمّد على ماهر اشتراك داشت و به مهارت شعر و سخن و مناسبت طبع مقبول شعراى عصر بوده . اين بيت از اوست :
كسى كه دل ز تو گيرد ، كجا نگه دارد ؟ * من و دل از تو گرفتن ؟ خدا نگه دارد !
[ 141 ] [ ميرزا فتح اللّه جناب اصفهانى ]
سخنسنج نكتهياب ، ميرزا فتح اللّه جناب ، كه اصلش از قريهء خوران من توابع اصفهان است و نسبش به امير نجم ثانى مىرسد ؛ ميرزا در عالم شباب به هندوستان آمده با نيل مرام مراجعت به اصفهان نمود و در زمان شاهطهماسب صفوى به منصب عمده سرفرازى يافته و در عهد دولت نادرى ، سنهء سبع و ثلاثين و مائة و ألف در خراسان به خدمتى مأمور بوده . پس از آن حسب الحكم آن پادشاه جبّار ، در سنهء ثمان و اربعين و مائة و ألف ما بين كاشان و رى در صحراى نمكزار كشته افتاد . در مراتب نظم طبعش به قصيدهگويى بيشتر مايل بوده . از كلام اوست :
من القصائد
اى به رخ چون ماه تابان ! اى به خط چون مشك ناب ! * اى به قد سرو خرامان ! وى به لب لعل مذاب !
لاله از روى تو داغ و نرگس از چشمت خجل * غنچه از لعلت به تنگ و سنبل از زلفت به تاب