حرف الثاء
[ 125 ] [ خواجه حسين ثنايى مشهدى ]
عندليب سخنپيرايى ، خواجه حسين ثنايى كه اصلش از مشهد مقدّس است ، به اوصاف حميده موصوف و به دقيقهرسى و نكتهسنجى معروف بوده . در اوايل حال با ابراهيم ميرزاى صفوى متخلّص به « جاهى » كه در عهد شاهطهماسب ، عمّ خود ، به حكومت مشهد مقدّس مأمور بود ، به فرط عزّت و اعتبار به سر مىبرد . در آن هنگام حكيم ابو الفتح گيلانى با برادران خود از قزوين وارد مشهد مقدّس گشته ، خواجه حسين حكيم را به ملازمت ميرزا ابراهيم رسانده ، مساعى موفوره به كار نمود . حكيم چندى به مصاحبت گذرانيد ، پس از آنكه به بهارستان هند رسيد و به بارگاه اكبر پادشاه ترقيات نمايان يافت ، خواجه خود را به هند رسانيد و متوقّع مراعاتى كه از حكيم بود ، خلافش به ظهور آمد و به كمال رنجيدگى قصيدهاى در شكايت به سلك نظم كشيد كه اين بيت از آن است :